การปฏิบัติธรรมและการค้นหาความสุข : หน้า 12/130

ปฏิบัต เมื่อท่านถึงแก่งกรรม ขณะนั้นฉันเริ่มปฏิบัติธรรมแล้ว ท่านอุบายจันทร์ ผู้นำครูสอนธรรมะให้ ฉันนั้นก็สอนบอกสภาวะอยู่ใหม่ ของผู้ท้าว เป็นเทวาขันที ยกธนูอาหาร คืนนั้นได้พบรายาท่านจึงลองเรียนถามคู่ได้รับคำแจ้งว่า ผู้ชายใดก็ตาม บีหนึ่งก็จะเสบารวันเกิดเท่านั้น นอกจากนั้นก็สนใจนัก แต่ทำบุณอย่างอื่นพอทำไว้บ้าง เช่นนิ่งพึ่งหนึ่งสาธรรมะ ร่วมสร้างวัดถาวรวงษ์ ฯ ฯ ฯ ระยะต่อมาเมื่อเด็กและฉันปฏิบัติธรรมสูงขึ้นได้พบผู้ถามกันเอง ก็ยังสดใจมากขึ้นเป็นทวีคุณ ท่านอยากจริง ๆ ท่านผู้เองเคยบอกฉันว่า "วิลิ เธออยู่นะ ฉันจะพยายามเอาจิตของฉันเข้าไปพาเท่านั้นจะกายให้ได้" เสร็จแล้วท่านก็เป็นได้เพียงเทวาก่อนท่านเหลือประมาณเมื่อเทียบกับเทวาดองค้อน ๆ จะไม่ให้ฉันอนตกใจอย่างไรได้ หวานามบุญกุศลต่าง ๆ ในการทนเองก็ยังอยู่ ก็ะแนบระลึกพาให้เขาเหล่านั้นได้ดีว่าว่าจะไปทางใดกัน จึงได้เป็นสาเหตุให้ฉันหมดความสนใจดำเนินการทางโลก ที่ท่านกะท่ออยู่เพราะอาศัยเน้นพร พอจะมีโอกาสอบรมส่งสอบเด็กให้เป็นคนดี พอเกิดบุญกุศลแก่ตนเองได้บ้างเท่านั้น ยศักดิ์นั้นหลอกมนุษย์ให้แก้ ๆ เป็นถึงอดีตนายกรัฐมนตรีชนะนายนายไปแล้ว เรายังพบว่าไฟนรกกำลังลูกตวบด้วย ระยียชื่อเสียงไม่สามารถช่วยอะไรได้ สงสัยนี้จึงทำให้ความสุขนั้นแท้จริงเลย เมื่อหมดก็จะความสุขจากหน้าที่การงาน ฉันก็เห็นมาว่า ฉันจะหาความสุขอะไรได้บ้างจากชีวิตของตนเองหรือจากครอบครัว ฉันมีเรื่องสะเทือนใจถึงฉันไม่หลับอยู่ ๒ เรื่อง ซึ่งเป็นต้นเหตุให้ฉันเดินเข้าสู่พระศาสนาได้เรื่องแรกก็ชินเมื่อเช้าวันพุธ ๙ ตุลาคม ๒๕๐๖ (ค.ศ. ๑٩๗๓) บุรุษชาย คนแรกของฉันก็เกิดเมื่อ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๐๔ อายุ ๒ ขวบ ๔ เดือน ๑๙ วัน เพิ่มขึ้นขอนี้ กำลังน้ำร้อนมาก ไก่กว่ากำท่ายก่อนหน้า ทุกคนในครอบครัวของเรา แรกก็เก็บถามถึงเพื่อนเล่นชื่ออ้อย เป็นเด็กอยู่บ้านข้าง ๆ บ้านของเรา บุรุษสาว ของนายอุธ วิเศษสมุทร ว่าหายไปไหนไม่มาเล่นกันเลย ฉันต้องภักดีสนใจบอก