การเตรียมสร้างวัดในวันที่สำคัญ : หน้า 48/130

บ้านใหม่เธอจะมาาา ดฉันจึงบอกเธอให้มาหอนเย็น วันนี้ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๒ นีเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณแม่ นับตามสุริยคติได้ ๘๐ ปีบริบูรณ์ แต่ฉันไม่ได้บอกคุณวิลทราบ พอถึงวันนัดคุณวิลและคุณเผด็จมาที่บ้าน คุณวิลพูดเรื่องจะสร้างวัดเป็นสำนักศอวันสศก ด้วยว่าบ้านธรรมประสิทธิ์อํานํกองว่ารับน้ำทอง มีผู้รับวันสศนกันมากขึ้น บ้านถักลักษณะสึกไปแล้ว พวกเธอจึงได้ลากวันเก็บเงินชิ้นไว้รังค์เน้อ๔๙ ไร่ แต่เล็กก็ไปไม่พอสร้างวัด ทั้งทางเข้าออกก็ไม่สะดวกเพราะไม่มีถนนที่ติคคลองต้องลงเธอไปสะดวกแก่พาเข้าไปเรียนธรรม ไว้ด้วยตตรวจสอบแล้วในฌานกี่ไม่ปรฏว่าว่าววัดนี้แม่เป็นเจ้าของ ต้องแล้วคุณแม่จะว่ายังไง แต่ถ้าเราให้จะต้องทำสัญญาว่า จะไม่ทำให้พวกก็บอกว่าของเราเดือดร้อน คุณเผด็จจึงบอกว่า ถึงแม่เขาจะไม่มีทำก็จริงแต่ถ้าจำเป็นต้องใช้งานมาก เราอาจจ้างเขาได้โดยเท่าไม่ต้องพลํพรากจากอยู่ที่ทำกินซึ่งทำให้เขาด้อร้อน คุณแม่ก็มีคุณด้วย คิดฉันเองก็ลักกลลงเพราะต้องแล้วคุณแม่จะอยอมหรือไม่ ก่อนจะลากับคุณวิลและคุณเผด็จบอกว่าพรุ่งนี้น่ะจะไปทีเดียว พอทั้ง ๒ คนลากับแล้วฉันก็ถามคุณแม่ว่า เรื่องที่คุณเถลามพูคุณแม่จะว่าอย่างไร คุณแม่ท่านบอกว่าตื่นนั่นคุณแม่ไม่ขายเพราะตายแล้วก็เอืนใจไม่ได้ เราก็ไม่อดอร้อนที่จะใช่เงิน แม้จะทำวัดทั้งฝันแตบอให้ฉันอยู่ไว่อน - เพราะคุณแม่ยังไม่ทราบว่าพวกบ้านธรรมประสิทธิ์ปฏิบัติจริงๆ ปฏิบัติจากคุณแม่ก็จะให้กว่าก รึยังคุณวิล คุณเผด็จ และคุณคีติก็มาที่บ้านได้ขึ้นรถไปดูที่นั่นครับฝนแล่นไม่ตก ท้องฟ้ายิ่งไม่มีเสียงฟ้าร้อง เป็นแผ่นดินเค้า ขณะยืนพูดกันดิฉันก็คิดว่า เรื่องที่จะว่านึงแม้ว่าคุณแม่จะไม่ได้ให้ ถ้าคุณแม่ให้ได้เร็ว พูดเท่านั้นก็เสี่ยงฟ้ากำลังครืนครัน ฝันก็เริ่มลงเมือประโยค พวกเราก็ยืนรถกลับ คุณวิลถามดิฉันว่าส่งเกตหรือเปล่าเรื่องพี่ ดฉันบอกว่าคงแต่ไม่ได้พูดกับใคร พวกคร้งเดียวก็เงียบไปไม่มีเสียงอีก แต่อฝันยังคงกพร่ำๆ เมื่อ ๓ คนมา