การพัฒนาจิตผ่านการฝึกสมาธิ : หน้า 81/130

ฉบับเข้ากลางได้มากเท่าไร จิตสังหดไม่คลอนแคลน สมาชิกเกิดทันเห็น าง กับวิธีที่ยามเพียงใมผิวกาย. ข้าพเจ้าได้รมปฏิบัติด้วยตัวเองก่อน วันแรกสมารถได้เพียง ๕-๖ นาที เท่านั้น รู้สึกปวดเมื่อเหมือนกับไปเล่นกีฬาหนัก ๆ จิตไม่เป็นสมาธิดังโรคเนนี้เรื่องหลายต่อหลายเรื่อง ในซำ้เจ้าเองไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นเรื่องอะไร ได้มากมายอย่างนั้น เวลา ๔-๕ นาทีที่ข้าพเจ้านั่งในอทนรู้สึกเหมือนกันเป็นเวลา หนึ่งหรอสองชั่วโมง ทั้ง ๆ ที่จิตญุยเงาะกันเพื่อนั่งกันนานกว่าหลายเท่านั้น เป็นนี้วันแรกข้าพเจ้าได้เพียงแค่พักแก้ แชพเจ้าจำไม่ชุบบุกกอทมพวกเท่านั้น วันแรกไม่ผดผลทายามฝึกปฏิบัติเรื่อมา เป็นกิจวัตร เมื่อเพื่อนมา นั่งและจิตเป็นสมาธิ ต่ำไปเป็นผลมาทำบาก มานก็วทึกวาตัวเราไป ส่วนอย่างอืนเอาไปด้วยไม่ได้ ความเพียวของข้าพเจ้าเริ่มแสดงผล ใน ๒ ปี มองเมื่อสมาธิขึ้นตาม-คำดั่ง ข้าพเจ้าเห็นธรรมภายในจิตใจ ขณะนั้นเป็นสมาธิและสงบยืนักรู้สึกเน่นอยู่ของมาก เป็นสุขกิจกรรมไม่ใช่ดูเท่านั้นกิเลส การเห็นธรรมาย มีฐานเบื้องต้นในการที่จะศึกษาธรรมะเมื่องสูงต่อไปซึ่งอ ยู่มากมาย อย่างน้อย มีอยู่ ๔๕, 000 พระธรรมนันต์ ทำให้ถึง เมื่อครุ่งพุทธกาล เมื่อพรถองผ่านปะประคลาย ได้ผันไปเป็นมนัสเมตตามือแล้ววราจามพระอานทวา ไปในกำสิ่งไปในน้ำนะจะมากกว่ากว่า พระอานทตอบว่า ไปในไยยอมหมากกว่า พุทธองจึงคร สวา ธรรมะพระองค์เทษณาไว้แล้วนี้เป็นแนวทางให้สำรรรคผล เปรียบได้ไปไม่กิมัน แต่ธรรมะพระองค์ยังไม่ได้รัสนานี้อีกเป็นจำนวนมากนับประมาณตั้งแต่ในประลาย นับแต่เห็นธรรมแล้วความสงสัยก็คลายก่อนกันลายไป