การปฏิบัติธรรมและการพบหลวงพ่อ : หน้า 76/130

ที่ ในขณะนี้ดิฉันก็ยังไม่เข้าใจมาก่อน ที่เคยว่าธรรมะธรรมะเรียนกันอย่างไร ท่านก็ได้อธิบายให้เข้าใจแต่เพียงคร่าว ๆ และบอกว่าทะจะเรียนธรรมะจะต้องไปกราบหลวงพ่อก่อน เพราะหลวงพ่อเป็นครูของท่าน ดิฉันเกิดความสงสัยมากในการเข้าพบหลวงพ่อ เพราะท่านออกรับบาตรเป็นเวลา และขณะนั้นเป็นเวลาที่ท่านกำลังอาพาธ อาการหนักมาก ไม่แน่ใจว่าจะได้พบหลวงพ่อและเข้าไปกราบท่านได้หรือไม่ จึงตั้งจิตถวิลฐานขึ้นในใจ ถ้าดันดิฉันมีความคิดเห็นธรรมในอนาคต ขอให้ดิฉันได้ไปกราบหลวงพ่อ ซึ่งด้วยแรงอธิษฐานหรือบุญญาสิทธิ์ก่อนนามก็ตาม ดิฉันได้รับอนุญาตจากหลวงพ่อซึ่งกำลังอาพาธเกิดเมตตาอนุญาตให้ดิฉันเข้าไปกราบท่านได้ ทั้งที่คนอื่นอีกจำนวนมากต่างจะขอเข้าพบเท่านั้นไม่อนุญาต ได้สังเกตเห็นว่า แล้วหลวงพ่อจะอยู่ในระหว่างอาพาธตาม ท่านจงมีศีลบริสุทธิ์เหมือนคนไม่ใด้บ่นอะไร นี้ คงจะเกิดจากผลของการปฏิบัติธรรม ทำให้มีความเลื่อมใสในธรรมมากขึ้น ขณะเดินกลับจึงท้องความปราถนาในใจว่า เราจะไม่งอธรรมและจะพยายามปฏิบาธรรมให้มากที่สุดเท่าที่โอกาสจะอำนวยให้ ต่อจากนั้นมาเมื่อดิฉันมีเวลาว่าง ดิฉันจะมาปฏิบัติธรรมกับอุทกากรทองสุข และอุนิสาท่านเป็นประจำ เมื่อปฏิบธรรมะใหม่ ๆ จึงยังเป็นสมาธิได้ยานเนื่องจากภารกิจทางครอบครัวบ้าง การงานบ้าง แต่ดิฉันไม่อท้อ คงตั้งหน้าตั้งใจปฏิบัติ ต่อไป เมื่อปฏิบัติแรก ๆ ยังงมไม่เห็นอะไร แต่ด้วยแรงศรัทธาอันแรงกล้า ประกอบด้วยความเมตตาอันในภาระทางธรรมมากขึ้น จิตใจเริ่มผ่องใส่ ภาระทางครอบครัว และทางการงานอาชีพเคยทำให้ถ่วง และหนักใจอยู่เสมอก็มีคลายไปโดยไม่รู้ จิตใจสบายมากบนนอย่างที่ชั่วชีวิตไม่เคย เป็น ปฏิปทา ยึดมั่นในพระพุทธศาสนามากขึ้น ต่อมาอาจารย์ดิฉันคืออุบาสิกาทองสุข สำแดงมัน ได้เสียชีวิตลง ดิฉันจึงได้ศึกษา ธรรมปฏิบัติคอยอุบาสิกาจันทร์แก้ผีเดียว ระยะนี้ภารกิจทางโลกเริ่มเบาลง เนื่องจากถูก ๆ กีรีมโถมเข้ามา ดิฉันก็เริ่มน้ำลูก ๆ เข้าวัด ในที่สุดลูก ๆ ก็เข้าวัดทุก คน ลูก ๆ เข้าวัดทำให้สามารถปกครองได้ง่ายขึ้น เทบจะไม่ต้องอบรมสอนอะไรนักหลายเข้าใจ เมื่อกระนองลง เวลาปฏิบัติธรรมมีมากขึ้น จนวันหนึ่ง