ทางไปสู่ความสุขทางธรรม : หน้า 27/130

ถ้าจะคิดถึงความหมายของ "ทางไปสู่สวรรค์" ในแง่ที่มนุษย์ยุคปัจจุบันพอเข้าใจได้ง่าย ๆ ขอยกความให้ง่ายเข้า ว่า สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจซื้อได้คือ ทางไปสู่ความสุขทางธรรมมันเอง เมื่อพูดถึงเรื่องของความสุข พุทธศาสนาสอนให้เราเข้าใจแล้วว่า ความสุขนั้นอาจแยกได้เป็นความสุขทางโลก และความสุขทางธรรม ความสุขทางโลกเป็นสิ่งที่ไม่ยั่งยืน แต่ความสุขทางธรรมั้นแหละจะนำทางให้มนุษย์ได้ประสบความสุขที่แท้จริงในชีวิต เมื่อกล่าวถึง "ความสุขทางธรรม" หลายท่านอาจจะบอกว่า หลักอันเห็นจะปฏิบไม่ไหว เพราะเราท่านที่นิรนตอสิ้นในโลกมนุษย์ ต่างมีภาระผพันในทางโลกทางกายอย่ามากมาย แถมว่าจากสิ่งแวดล้อมไม่ได้แน่น ถ้าชนั่น ผู้มีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ในสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันมากมายเช่นนั้น จะได้รับความสุขในชีวิตอย่างไร? นั่นกลับมาพิจารณาถึงหลักพระพุทธศาสนาอีกครั้ง ความมีพระพุทธองค์มิได้ทรงคิดเล่น สัตว์ มนุษย์ในโลกนี้ ธรรมของพระพุทธองค์ได้กำหนดแยกการปฏิบัติไว้เพื่อประโยชน์สุขแก่สุกในโลกในระดับต่าง ๆ กัน มนุษย์ย่ออาจเลือกปฏิบัติได้ตามระดับที่เหมาะสมแก่ความสงสารและความสามารถของแต่ละบุคคล ผู้ปฏิบัติธรรมในขั้นสูงย่อได้รับความสุขในทางธรรมชั้นปรมัตติ สำหรับผู้ปฏิบัติธรรมในระดับผู้ครองเรือน ความสุขจะเกิดขึ้นตามวิธีของผู้อาศัยในครอบครัว ปัญหาที่ถามมาว่า ช่วยให้คิดก็คือ เราท่านทุกคนต่างมีความปรารถนาที่จะได้รับความสุขพันทุกในชีวิตทั้งนั้น หลายท่านอาจจะสนใจใคร่ทราบว่าว่าเราจะไปศึกษาวิกายางให้พ้นทุกข์ไปสู่ความสงบอันมั่นคงและยั่งยืนได้อย่างไร ปัญหาข้อนี้จะแก้ได้ไม่ยากนัก ถ้าท่านโชคดีหาเข้าศึกษาธรรมะ ที่บ้านธรรมประทีป วัดป่าหน้า ภาษีเจริญ ธนบุรี ณ สำนักงานปฏิบัติธรรมแห่งนี้ ประกอบด้วยผู้ศึกษาธรรมในวัยต่าง ๆ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่วัวยของเราในวัย ๖-๗ ขวบ เด็กวัยเรียน ตั้งแต่ประถม มัธยม ฉันระดับมหาวิทยาลัย ประกอบด้วยผู้ทรงธรรมในธรรมะทั้งหญิงและชาย รวมทั้งผู้ครองเรือนซึ่งส่วนใหญ่อยูในวัยกลางคน