บุญบันดาล : หน้า 75/130

บุญบันดาล ฌ บวศรี ธีรารง จะด้วยบุญหรือด้วยกรรมบันดาลสุดแต่จะใคร่ นำ วิจารณ์ มองเห็น สิ่งที่หน้า ๆ ไปไม่ได้อย่ามีโอกาสได้พบเห็น นั้นคือกที่จะพบเห็นทั้งคนเกิด คนแก่ คนเจ็บ และบางครั้งก็เห็นคนตาย ซึ่งคนเหล่านั้นก็ยากทุกข์ ตั้งแต่ยังจนกระทั่ง มหาสมุข ไม่น่าใครก็จะต้องเห็นสิ่งเหล่านั้นกันทุก ๆ คนเป็นพยาบาล ดังนั้นงานที่คืนฉัน ทำก็มีเกี่ยวกับคนเกิด คนเจ็บ และคนตาย เคยทำก็แต่ทำการคลอดเด็ก คนระทั่ง เผาผีในขณะนี้เป็นสนิมไปต่อมาหลาย ๆ จากงานนี้เองได้เนื่องอยู่ทุกวัน ทำให้ ฉันเกิดความคิดเห็นความไม่เที่ยงแท้ของมนุษย์ ความจริงมนุษย์เราไม่อยากเจ็บ ไม่ อยากแก่ และก็ไม่อยากตายด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีใครอยากจะเจอ แต่ทุก คนก็ต้องผ่านชีวิตนี้แม้จนกันหมด แก่ก่อนฉันเกิดทำบุญ ทําบาป และไหว้พระอยู่เสมอ แต่ฉันก็ทำไป ตามประเพณีโดยไม่เข้าใจว่าทำไปแล้วจะได้ประโยชน์หรือโศกอย่างไร เรื่องสวรรค์หรือมนุษย์จะยิ่งใคร่อย่างไรไม่ทราบ เมื่อใต้บันเทิงทุกสิ่งจึงเริ่มมองเห็นค่าของ ของพุทธศาสนามากขึ้น มองเห็นถึงพุทธวจนะของสมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ว่า โลกนี้ล้วนอนิจจัง ไม่มีใครจริงอย่างแน่นอน จึงมีความคิดที่จะเสาะแสวงหาคำที่เพื่อ พึงธรรม เพื่อทำให้จิตใจสงบและผ่องแผ้วขึ้น อยู่มาวันหนึ่งฉันได้ไปพบหนังสือ เล่มหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวกับธรรมะเขียนโดยหลวงพ่อปภากรณาเป็นจริง คู่มู่ ให้หนังสือมาชนะไปรับพระของขวัญทั่ว ๆ คำนี้อ่านแล้วรู้สึกสนใจมาก ถึงแม้ว จะมีบางตอนไม่ค่อยเข้าใจก็ตาม พอเพื่อนของฉันคนหนึ่งขอร้องชักชวนฉันเชิญ ซึ่งเคยมา ศึกษาธรรมกว่านปกนภาภัยจริง รู้จักอบิสิก ทองสุข ส่ำแสนบ่น และอบิสิก ขันธ์ ขนกยุง เมื่อได้มีโอากาสเขาจึงพาฉันไปพบท่าน ๒ เพื่อเรียนธรรมะ ซึ่ง