ข้อความต้นฉบับในหน้า
บุคคลสำคัญของโลก อาม่าอ่านอย่างกระหยาม อย่างลิ้มกินข้าว หนังสือประวัติบุคคล สำคัญของโลก ที่เป็นห้องสมุดของโรงเรียน อาม่าอ่านทุกเล่ม ฉันชื่อ และประวัติ ของบุคคลสำคัญตลอดจนปฏิทินของทุกท่านไว้หมด ส่วนทางธรรมก็มีหนังสือ อ่านเรื่อยมา กระทั่งมากใครสนใจล้อเล่นหนึ่ง ซึ่งไม่เต็มใจวางทั้งอยู่ในห้อง สมุดของโรงเรียน คืออาชญาไหว้คะของท่านให้ยิ้มดี คำหนึ่งเท่านั้นก็สามารถเขาหมากหลาย ได้ รำเนาถึงแนวทางพสมัย อดามอ่านเรื่อบ้าง ไม่รู้เรื่อบ้าง แต่ก่อนถึง ๓-๔ เที่ยว สนามหลวงเป็นสถานที่ๆ อาม่าชอบมากและมักไปบ่อยๆ เดินจากบ้านวัด เสียบก้าวเท้าคู่เก่าๆ เสียวคอคม กางเกงขาสั้น เงินก็ตกกระเป๋าเค็ดโอเลง ได้แก้วเดียว ไม้มีปัญญาที่จะซื้อหนังสือ แตกความกระหายในทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้อดทนเกินมา ยืนอ่านหนังสือถามแผงขายหนังสือข้างคลองหลอด อ่านจนกระทั่งเจ้าของร้านหน้ามา ถามเสี่ที ไปยืนอ่านค้างร้านดั่งไป ซึมหนังสือชนิดเดียวกัน พอเจ้าของมองหน้ากว่ากว่าจะอ่านเวียนอย่างนี้ ตั้งแต่แผงแรก พอมั่งแผงสุดท้ายพอถึงบจบเล่ม ทำอย่างไรก็ตามก็ไม่วายทัล ภายในหนังสือธรรมปฏิบัติฐาน ที่มีแต่คนอยากมากบคนเท่านั้นหยึ๋ยอ่า แต่ตามหยึ๋ยอ่านอย่างใจจดจ่อ และทบทวนหลายเท่า ยิ่งอ่านก็ยิ่งตามเห็นอกทุกทางโลก จิตแตเต็มเต็มเมื่อเด็กปรารถนามาทางธรรมอยู่แล้ว ก็ใครอยากปฏิบัติ แต่ใครเลาะเป็นอาจารย์ของอาม่า ขณะนั้นอาม่ายงเยาว์ การปฏิบัติธรรม อันเหน็ดเหนื่อย ไปว่าวัดใจอธิษฐาน อาม่าไม่สนใจ อันไหนก็เกี่ยวกับอธิษฐารย์แล้วจะกล้าเป็นอาจารย์ของอาม่า ขณะที่นาฎตามย่างก้าว การปฏิบัติธรรม อันเหน็ดเหนื่อย ไปว่าวัดใจ อะมัติไม่สนใจ อันไหนก็เกี่ยวกับอธิษฐารย์แล้วจะเป็นอานนท์ไม่ว่าง เมื่อความคิดหนักมากทางธรรมมากกว่าทางโลก อาม่าเริ่มหนามากค้างทางหนังสือทางธรรมอ่าน จนกระทั่งวันหนึ่งอาม่าเกินเข้าไปในวัดมาธารา ในสมัยนั้นมีกาพปฏิบัติธรรมกฎระเบียบจริบัณฑิต อาม่าเข้าไปสักการะบูชาพระบรมธาตุในวิหาร ด้วย ศรัทธาและเลื่อมใสในองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อาม่าเห็นพระภิญญา สามเณร และมวลาสี้ปฏิบัติธรรมกัน ด้วยความสงบ ออกอันสิ่งใหม่สำหรับอาม่า แต่มี คำเล อามามองอย่างสนใจ จิตใจเป็นสุขอย่างเบาไม่ถูก ทางเห็นว่าการปฏิบัติของสงฆ์นั้น คอมทุกเสาร์ อาทิตย์ อามามาหามกต้อวามา ตั้งแต่เช้าจน ไปฟังธรรมตามลานอโก้ ซึ่งในสมเด็จนำน้ำฟัง และนำเลื่อมใส ไม่ออากแจ้งแจ