การเกิดเป็นมนุษย์และการปฏิบัติธรรม : หน้า 73/130

ความคิดว่า การเกิดเป็นมนุษย์นี้เป็นของอยาก และจะเกิดเป็นผู้หญิงหรือชายวาระรอบวันเป็นของอยาก ยิ่งไกลเกินพบพระพุทธศาสนา และได้ฟังคำสอนในเรื่องศาสนานี้ยิ่งยากขึ้นอีกเป็นพันเท่า อย่างไรก็ตามแมะจะเกิดเป็นมนุษย์ได้ไงพระพุทธศาสนา ให้ฟังคำสอนแต่ได้ปฏิบัติตามให้ประโยชน์ เปรียบเหมือนคนที่หิวข้าว และไม่ได้กินอาหาร ได้แต่ชมของน่านกิน และเก็บไว้โอ้วด ย่อมไม่หายวิบัติวันนั้น มนุษย์เรานี่เกิดไม่ได้สร้างความดีไว้แก่กลับประพฤติชั่ว มัวเมาลงหลงอยู่ในกามสถาน คุณ ก็เสียท่าคำแม่นมนุษย์ ในฐานะที่พาก่อนเคยชีวิตในโรงพยาบาลได้เห็นคนเจ็บคนป่วยบ่อยครั้ง พบคนตายบ่อยหน้าเดียว ยิ่งเห็นความจริงว่า ชีวิตมนุษย์นั้นน่า ไม่ควรมีความประมาทในชีวิต เมือข้างเจ้าได้โอกาสได้พบการเกิดกรรมนี้เป็นกุญแจของศาสนาชน ข้าพเจ้าจะขอยุติธรรมเบ็นพงก่อน ชีวิตจะหาไม่ คนอื่นๆ ที่มาปฏิบัติจะรู้สึกเหมือนกันกับข้าพเจ้า เมื่อใดได้รับโอกาสดีอย่างนั้น ก็คิดอยากให้คนอื่นได้มีโอกาสปฏิบัติตนเองบ้าง จึงถามคนต่างพยายามชี้คนรู้จักตลอดญาติพี่น้องที่เห็นว่าพอจะนำส่งสอนให้ไห้นำปฏิบัติธรรมซึ่งก็ได้ผล พวกเราคิดจะเผยธรรมะให้กว้างขวางออกไป ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อประโยชน์แก่กว้างไกลไป แม้พวกเราจะต้องเสียสละกำลังกาย กำลังใจ กำลังสมบัติของทรัพย์ พวกเราทุกคนก็ยืนที่จะกระทำ ในขณะที่ทุกคนกำลังศึกษายอยู่ ก็ได้แต่ทามาม่ากำลังต่อมาเมื่อพี่ ๆ บางคนได้อุบากรศึกษาและทำงาน เรามีอมหวลาสถานที่ ซึ่งพวกเราจะไปร่วมกัน พวกเราคงยายคอยให้คำแนะนำ ปรึกษาอย่อลดเวลา ครั้งแรกสถานที่ที่พวกเราต้องการเนินสถานที่เย็นสะอาด สำหรับจะได้ปฏิบัติธรรมโดยสะอาดและสามารถใช้สอนแก้ทุกอย่างที่สนใจ ต่อมาก็ถือว่าการที่ปฏิบัติธรรมนี้จะไม่มีอิทธิพลด้วยเรื่องการครองเรือน จะทำให้เวลามากขึ้น วันหนึ่งเป็นวันเกิดของคุณนาย พวกเราได้แต่จะที่จะประพฤติพรหมจรรย์ และยึดธรรมะเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต จากนั้นทุกคนก็พยายามทำงานหาเงินมาเป็นก่อนหนึ่ง เพื่อใช้ในการชงบกิจนานพอสมควร แตะระยะเวลานั้นใกล้เข้ามาเมื่อคุณ วรณ สุนทรเวช ได้ฤกษ์กินเพื่อ