การปฏิบัติธรรมและกำเนิดสถานที่ใหม่ : หน้า 42/130

๙๙ ท่าม ๆ ขอรับ ใจแทนความสำคัญของทางศาสนา และชุณประโยชน์ของการปฏิบัติธรรท ตลอดจนอธิษฐาน เข่นนั้นมองไปก็เห็นธรรม และเห็นด้วยในคำพูดของอาตมา เขเหล่านั้นร่วมใจ กันตั้งสัตย์ธิษฐานจะขออยู่ในโผ ประพฤติพรหมจรรย์ในศีลกุมุส และอญชิกา ราบจนหมดอายุขัย เพื่อจะช่วยทางสั่งสอนในสักให้เห็นธรรม ตามแนวเทคนา ของพระมงคลเทพมุนี หลวงพ่อดำปetaka เพื่อให้ถึงที่สุดแห่งกองทุกข์ ขณะนั้นเขา เหล่านับท่านกำลังศึกษายู่ในมหาวิทยาลัย และหลายท่านบวมมหาวิทยาลัย แล้ว กำลังมุ่งมั่นสร้างในสิ่งที่เขาใฝ่ฝัน นั่นคือ หาสถานที่ปฏิบัติธรรม ที่มีสถานสงบเงียบ ร่วมรื่นเย็นสบาย ในที่สุดก่อนอาศามา มบมหาวิทยาลัย เราก็รวบรวมเงินกันก้อนหนึ่ง ไปซือ้ที๕ จันทรกามันเป็นจำนวน ๑๙ ไร่ ตอนนั้นเราเข้าใจว่าเพียงพอ เพราะ กลุ่มของเราไม่มากเหมือนเดิมๆ ค่ามผังปฏิบัติธรรมกัน นบ้านธรรมประสิทธิ์ ซึ่งแต่กิ केंद्रीयว่าใหญ่กลายเป็นเล็กไปอีก ควากิตใหม่ๆ เกิดกันในหมูพวกเราเหมือน กันทุกคน นั่นคือ หาสถานที่ใหม่ ที่พอและเผอใจกันเฉหวั ที่เหมาะสม ที่เหมาะ เมื่อเป็นเช่นนั้นเราก็กันครนเพื่อจะให้ได้ในสิ่งที่เราปรารถนา ส่วนที่ผมปฏิบัติธรรมเราก็ปฏิบัติเรื่อยไป ช้างเรือไป จากลิกล่าวมาเป็นบันทีเดียว จากบันทีด บางกลายมาเป็นข้าราชการ บางก็นำงานตามบริษัทห้างร้าน บางก็ผ่านการสูงงานจาก ทำประเทส ขอย้อนเล่าสมัยเป็นนิสิตอ่อนๆ เมื่อเป็นนิสิตตามได้ปฏิบัติธรรมอย่าง นั่นมอมาคม็เช่าออกจากหอพักหาอะไรรับประทานเสร็จรบรามวัด จากมหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์บ้างมาถึงวัดปากน้ำ กินเวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง ควรจะเบื่อหน่าย ต่อการโหนรถม้าหากว่าอาตมาไม่เอาไปจอดอธรธรรม มองพระธรรมภายใน ด้วยเรื่อไป แล้วใจมีที่ส่งรอบชิยอมมิได้ความหมาย เหมือนกันทำอ่านหนังสือ อานเล่นเพลง ๆ กลางชุมชน และหนังสือเล่มนั้นเราใจให้อ่าน สิ่งที่อยู่รอบข้าง นี้ก็หมดความหมาย ฉันใดกันนั้น ออกจากมหาวิทยาลัยเกษตร ๖ โมงเช้า กว่าจะ ถึงวัดก็เกือบ ๙ นาฬิกาคนในวัดก่วาอาแสนลัก หลังจากนั้น ก็ยังสมาธิภึก ธรรมภาคปฏิบัติทักษพคุณาย พอ ๒ ทุ่มคุณนายก็ให้กลับ ถึงมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์