การปฏิบัติธรรมและบุญบาป : หน้า 117/130

เรียนสัตย์รวเร็ว โดยการหลบหนีมาฝึกสมาธิเพื่อให้นวย ก็ขอเตือนให้เลิกล้มความคิดนี้ เพราะการฝึกสมาธิอาจใช้นำก่อนกว่าการทำหลายร้อยเท่านั้น มีพระภิกษุหลายท่านบำเพ็ญภาวนาเป็นหมวด ผู้เขียนจึงขอท่านาว่าไม่ใช่ภิษักบูชบำเพ็ญศาสนาผู้แทนจะถูกอับบัติแน่ๆ และผู้บูชาก็ไม่ใช่ใครนอจากพวกผู้หญิงชอบไปให้ท่านคุณหมอ ถาม บุญบาปจริงหรือเปล่า ได้ยินแกะพูดกัน ตอบ บุญบาปมีจริง ไม่ใช่สงสุมควรอยู่ที่บางคนเข้าใจ แต่การจะรู้เห็นบุญบาปได้จะต้องปฏิบัติธรรมให้เกิดสมาธิเก่อก่อน เช่นอยากจะรู้ว่าได้นำจริงหรือเปล่า ก็ให้ทดลองดู ถ้าชุดน้ำน้ำไม่เจอ ๆ การปฏิบัติธรรมถ้าทำจริงก็จะเห็นจริง ถ้าทำไม่จริงก็แ็นไม่จริง เช่นเดียวกับคนบุญอีก ๆ ย่อมไม่เจอว่าคนบุญก็กลิ่น ๆ จึงจะเจอ ถาม ทำไมการทำบุญต้องอธิษฐาน เพราะเราทำบุญอ้อมได้บุญอยู่แล้ว ตอบ การทำบุญแล้ว อธิษฐานเปรียบเสมือนเรือที่มี หางเสือยอม มุ่งไปในทิศทางที่เราต้องการ ไม่ลอสะแสะจะไป การอธิษฐานเป็นการใช้บุญให้ได้ประโยชน์หรือ “ทำบุญได้บุญนี่” เหมือนหยิบเงินได้แล้วให้โดยกูรู้เรื่องเงินทอง ของงง และนำความเจริญมาสู่เจ๊าของ ถาม ทำบุญแล้วต้องกรานำหรือเปล่า ตอบ การกรานำเป็นการทำสมาธิแผนวิธีหนึ่ง แต่ถ้าเราปฏิบัติธรรม สมาธิจะละเอียดและแผมกวาให้กลกว่า ถาม การแต่งงานเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติธรรมหรือไม่? ตอบ เน้น เพราะภากรกำทางโลกยอมทำให้โอกาสปฏิบัติธรรมต่ำลง ลกลอเรื่องยุ่งยากทางใ บซึ่งเป็นอุปสรรคในการปฏิบัติธรรมอ้างมีมากกว่า พี่เน้นโสก แต่ อย่างไรก็ตาม ผู้ที่แต่งงานแล้วแท้พยายามปฏิบัติธรรม ย่อมกว่าผู้แต่งงานแล้วไม่ปฏิบัติธรรม และประเสริฐกว่าคนโสดที่ไม่ปฏิบัติธรรมด้วย