ความสัมพันธ์ของวิชากระพันชาตรีกับวรรณกรรมไทย : หน้า 88/130

เจ้าทำ ยอดคน เหนือคน” ข้าพเจ้านัก แต่มิรู้ว่าจะจำตนได้กวาดล้างตัวเข้าไปใน อังกฤษของมารใจบาปแล้ว ถ้าหากข้าพเจ้ามาทำภารกิจธรรมกาย ( คำพี่ยะ-จะชะپัญใน เบืองหน้า) ดูให้รอบ ๆ ตัวและทิพย์ให้หวังได้เหมือนว่าผู้สามารถทำได้ในโง่บิ้ง ข้าพเจ้าจะได้เห็นว่าจิตญาณของครูอาจารย์ที่ประสิทธิ์ประสิทธิผลวิชาการเกรพังในปัจจุบันวา ไม่ใช่เทวดา ไม่ใช่พรหม ไม่ใช่พระ แต่เป็นมารทั้งนั้น รูปร่างคล้ายคุณกับจริง แต่ตัวโต คำ ผมร่วงรั หนาตาเหมือนโต จิตใจอำมหิต รูปร่างพากเพรียวสัตว์ นรกตามฝังโปงอย่างไรพวกมันก็อย่างนั้น ชะน่าเกลียดกว่าอีกหลายหมื่นหลายแสนเท่า อย่างไรก็ดี ในเมื่อนั้นข้าพเจ้าเจ้ามีได้วัตธรรมกาย เป็นท่านผู้อ่าน เองก็เกิดถึเปลี่ยนมามิ้นข้าพเจ้าแล้วก็อยู่ในสภาพเดียวนั้น สามารถสรรคคาคอ แสกไปกินให้มันเหียนวิโก้ แลกก่อนทำการสักอาราธนาคุณพระครืนทศ ยงคุณมาจาก อีกคุณครูอาจารย์ ให้มาช่วยนำคาลให้การเสด็จพฺฤล ยนใจ ยันใจเหลือเกินว่าผู้ประสาทฤทธิ์ให้ต้องเป็นพระ หมิได้ท่านทรัค เมื่อพิจารณาให้ก้อนแแท้แล้วบางรึ่งรั้งมารำรกทำนักตั่วและแสดงอาการประมาณวานนั้นเหละเป็นพระ หรืบางทีท่านของเรายาบไปไว้ความประดิษฐทำให้เห็นพระกายเป็นนามธรไปก็ได้ ยิ่งกว่านั้นอาจจะพบอีกว่า บางครั้งวิธีทางฝ่ายธรรมะคลายกับอาการแห่งคนวิจารไว้เสียซึ่งคุณธรรมอิ่งมาจาม แต่วิชามารกลับอำรนาถนะมีหมู่ผลมั้ยอิกคำควรแก่การนีอ ถ้ากระซุ่น จึงทำให้เข้าใจไดว่านั้นคือวิชาของพระไป ส่วรี่ยหนกเข้าไปทำอาจารย์กลัยให้พึงอึกว่ากว่า อันวิชาคง กระพันชาตรี ได้มีความ สัมพันธ์ กับ ชนชาติไทยอยู่หลาย ร้อยปี ปลายมาแล้ว แต่งรุกร์อ๊อยยาเป็นราชา มีมุ่งหนีเลิศของพวกพลายแก้วต เลือนยศแล้วเป็นขุนแผน ได้พากเพรียวเรือนว่าอ่านนังมีอือคล้องสูนกรุง แลกทอามกองกษัตม์เด็จพระนเรศวรมหาราช พระองค์ได้อัญเชิญวาดกระพันชาตรีแล้ว กุ๊ดไทย หาไม่กลุ๊งพม่าเข้ายามเมื่อเป็นค่ายบางปะหัน ฉะนั้นพวกเจ้ารักษิบ ทอวิชานเอาว่าจะได้ป้องประเทศ ศาสนา เมื่อครำรืน