การปฏิบัติธรรมและความสุขที่แท้จริง : หน้า 31/130

๒๓ บางคนคิดว่าคำว่าที่เหล่านี้เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ ทำไมได้ เกิดจากการคิด คำนึงเอา แล้วพูดขึ้นมาเป็นเรื่องเป็นราว ผู้ใหญ่มักคนอาจเช่นนี้ก็ได้ แทบไม่สามารถจะทำได้ เราผิดจริงสิ่งเหล่านี้จากเด็ก ขณะมีเด็กเป็นจำนวนมากเจ้าว่าเห็นธรรม เด็กเหล่านี้ยืนหยัดไว้ว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่จากการคิดเอา สำหรับการปฏิบัติของข้าพเจ้าในขณะนี้ยังทำไม่ได้ เพราะงานที่ทำและอุปสรรคบางอย่างแก้ไม่หมดจึงได้เองแล้วว่า ถ้าวัดที่จะสร้างสำเร็จเรียบร้อยแล้วจะสะสมทุกสิ่งทุกอย่าง ไว้วาจะเป็นงานการ ความสุขสบายนั้นหรือทรัพย์สมบัติหลาย มีไปเพียงแต่ว่า อุคคตาให้เป็นส่วนหนึ่งของพระพุทธศาสนา เพราะสิ่งหงายในโลกล้วนแต่ไม่วิ่งมั่น และยังบ้างก็จะเพิ่มพูนไปว่ายักเองมากขึ้นทุก ๆ วัน หากความบริสุทธิ์จริง ๆ ไม่สิบ ถ้าพิจารณาให้จะเห็นมนุษย์ในโลกทุกวันนี้ต่างก็แก่งแย่งชิงดีเด่นกันทุกวัน ต้องการความร่ำรวย ความสุขสบายแท้เมื่อดายไปแล้วจะเอาความสุขสบายนั้นไปด้วยไม่ได้เลย ผู้ที่มัวเมาอยู่ในโลกลเหล่านั้นน่ามีความปรารถนาอยู่มากมาย ทั้ง ๆ ที่เรามาทำเดินที่ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง ถนนสายนี้มีสิ่งก็อปป้องกันตัวให้ระกาแต่ความดีเป็นทางเดินไปสู่ความสุขที่แท้จริง การที่ข้าพเจ้าจะตั้งขันไม่นใช่การแนะนำของใครหรือทำตามอย่างคนอื่น แต่เป็นเพราะด้วยใจรักอย่างเต็มเปี่ยมด้วยตนเอง ในระยะเวลา ๓–๔ เดือนที่ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติธรรมมานั้น ทำให้ได้เห็นทางแห่งความสุขที่มนุษย์เราจะเดินไปถึงได้โดยไม่อา เราอยู่ในโลกลำใดก็ไปวันหนึ่ง ๆ กันเสียงตัวเพื่อเอาความร้อนรนนี้เท่านั้น แต่ธรรมะจะช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ลดลงไปอย่างไม่ต้องสงสัย สำหรับบ้านเจริญได้รื้อนั้นก็ไว้ใจว่าจะลงไปปฏิบัติและอุทิศตนให้กับพระพุทธศาสนาวัวยิวชีวิต เพื่อเป็นกำลังในการเผยแพร่ธรรมะต่อไปโดยแน่นอน อย่ามีสงไงจะขัดขวางได้☐