ความเชื่อเรื่องนรกและสวรรค์ : หน้า 54/130

ตินังมีจริงหรือไม่ กระผมชื่อ ด.จ.สุด ศรีโลหะ เรียนอยู่ ชั้น ป. ๒ ร.ร. อนุบาลปรเมษย วันหนึ่งคุณน้าของกระผมได้พากระผมไปบ้านธรรมะ ซึ่งเป็นบริเวณวัดพระน้ำคุณน้ำของกระผมได้ดูดกระผมขึ้นธรรมะ ประมาณ ๑๐ นาที กระผมเก็บน้องกระผะใส่เป็นแนวตั้งฉากหัวเข่าองค์กวาด-ในศูนย์กลางของกระผม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กระผมได้ปวดเมื่อยทุกวันเสาร์และอาทิตย์ กระผมจังมากกระผมเห็นธรรม และโทษนี้กระผมบง ในเวลานั้นมา พระไชบุณย์ ได้พากระผมไปนั่งและสวดให้ สวรรค์มี ๖ ชั้น บนสวรรค์มีความเจริญงามมาก และน้อยอย่างยิ่ง ส่วนรงค์มี ขุม และนอก นรอกออกไปเป็นโลกันต์ ในรนรกและโลกันต์ก็เหม่ากการรมนไม่ได้อยู่ ลักษณะโดยทั่ว ไปในนรกและโลกันต์ก็มีลักษณะกลัวและมีการรมนอย่างน่าสยดสยอง นรกผมผจนใส่ไปที่สุดก็อิ่มที่ ๓ ถังขยะของขุนนก้อ มีดกีบเล็บวันที่มีบัตรของผู้คนนั้น มีร่องนึ่งเป็นรูเบ็ดของไม้สำหรับจดหมึก ถ้าใครไม่ยอมมีไม้ก็จะถูกหมาเขียวเหลักกัด พอ เป็นขั้นไปยอคือก็จะอภาพกะเหลัก ก็ต้องลงมเพราะกว่าจะยากพอถลงมก็ถูกหมาเขียวเหลักก็ดี วันเวียนกันอยู่อย่างนั้นว่าว่าดาย ถ้าตายแล้วก็จะเกิดใหม่ในขุมนั้นๆ จะถูกมานจนกว่าจะหมดเวรหมดกรรม เมื่อกระผมถามวันที่จากว่าทำอะไรจึงต้องเป็นเช่นนั้น มันบอกว่าทำผิด ศาลากระนั้นทั้งหญิงและชาย พวกผู้ชายถ้าหมดเวรหมดกรรมจะเกิดมาเป็นผู้หญิงหรือกระเทย กระผมถามอายู่ในบรมความสุขไหม มันบอกว่าไม่อยากอยู่เลย เพราะถุกเขาทรมาน ตามปกในในรกนั้นเมื่อคลินต์ ครันเมื่อกระผมลงไปดูรกกระผมได้เปล่งรัศมีธรรมกายในรกก็จะสว่าง พวกสัตว์นรกก็จะยกมือให้เพราะกลัวแสงสว่าง และกลัวองค์พระของกระผม กระผมเชื่อว่านรกและสวรรค์มีจริง และเชื่อว่าดียมเยี่ยมดี ทำช่วยองค์ได้ ช่วยองค์ได้ก็จะเป็นใจของเราใจของเราในขณะนี้ ความเชื่อหมดก็ไม่โคร่งบังคับให้กระผมเชื่อ-แก่เชื่อเพราะได้เห็นด้วยตนเองจากการนั่งสมาธิ