การปฏิบัติธรรมและความเข้าใจในทางพระพุทธศาสนา : หน้า 109/130

๑๐๒ ตัวของท่านอาจารย์บีปิดปากไม่ให้ ชี้แจงพูดความจริง อันเป็นประโยชน์ ต่อส่วนรวม และพระศาสนา ทั้งยังยอมถือว่าข้าพเจ้าเป็นศิษย์ไม่เคยกัล่วง ครู งตรงกันข้ามถ้าจะแ ม่นกันให้ลุกซึ้ง ข้าพเจ้านั่นแหละคือศิษย์ยังด้วยศิษย์ และเป็นศิษย์ที่หมายจะให้ครู- บาอาจารย์ได้เอาไว้และฟังพา ก่อนข้าพเจ้าได้คิดตามคุณ ไชยบูลย์ไปวัดบางนางนาค ถลางพล ธนบุรี เพื่อปฏิบัติธรรมแท้จริง ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ไปวัดบางนา ครัแรกไปเมื่อ อยู่ชั้นมัธยม แต่คุณลดให้เห็นพระเนินมาร พระเณรพระคุณลวงพ่้อปก- น่านอธิิ์ให้ผีกวัดบิสาสนามแบบของท่าน ซึ่งเป็นวิถีฝ่ายพระโดยตรง ข้าพเจ้ากลับ ปฏิเสธเพราะมีความคิดเห็นว่า “เรียนแล้วทำให้หนีแน้นซื่อไม่แด้” วิญญาณคะพระนี้ดีกว่าคน หาได้ก็แงไปว่ามา หนึ่งหนึ่งไม่สามารถทำให้หนองความเกิดแก่ เจ็บ ตายได้ เมื่อก่อนกลับมาเป็นคำรบสองก็ต้องเสียใจมานานเท่าทุกวัน “เจ้าคุณพ่อโลกไปแล้ว ฝากไว้แว่วาธรรมกะให้พวกเราได้ศึกษากันต่อไป อย่างมากที่จะทำใด้ออกเข้าไป การผงของท่าน ขอบคุณที่ได้ล่วงเกินไม่กรพานะ และตั้งใจจะปฏิบัติธรรมไปกว่า ชีวิตจะยะยาวได้ ผู้ไปปฏิบัติธรรมรันเดียวกันประมาณเกือบสัญคนนั้น เห็นธรรมกาย ภายในเวลาไม่กว่านี้ อย่างชั่ไม่กี่เดือน สำหรับข้าพเจ้าอึ๋งลเลนเวลานี้ ของ ประสพปัญหาต่างๆ คงที่ผ่านมาได้กล่าวมาข้างต้น จนท่านอาจารย์ อุบาส จันทร์ ปรารถว่า “ไม่เคยมีใครในของท่านมืออัรรในความกล้ามมายิ่งข้าพเจ้า” เพราะว่าจะ ถอนรากวิชามาที่ก็ด่าว่าแก่เด่นไหเหคกให้ดูแคลนกว่า ปี ซึ่งในเวลเดียว กัน คนนอื่นๆ กำลังมีรุกหนาไปกลึงขึ้น อะไรนี่สาเหตุที่ทำให้อ่านและผู้มีธรรมอื่นๆ หลายทาง เรายามช่วยกัน วิจัยวารณ์กันให้ละเอียด เพื่อผู้อ่านในภายหน้าจะไม่ลงตามทางผมอีก ประการที่หนึ่ง ที่ทำให้ผู้ใดผู้ธรรมลงทางคือ การส่งออกนิมมิต ของ ผู้นำก๋งเป็นอาจารย์ และไม่มีใครยอมแก้ใย ยกตัวอย่างที่จะเห็นได้ดัง เช่น พระพุทธเจ้าให้เมตตา ปรารถนาให้ผู้นั้นเป็นสุข พระองค์ทรงยึ- ดกว่า ศัตรูสำคัญของเมตตาคือ วกะ แต่เดี๋ยวนี้เรามีค่าเตือนของพระองค์ที่จะทรงย่า