การแสวงหาธรรมและการเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 39/130

๓๑ บางครั้งเราไม่บังได้บัง เพราะไม่มีสักกำกับไว้ แต่เมื่อขึ้นมาเราไม่รู้ไปอยู่ไหน นนว่าจงแสวงธรรมเข้าไปกลางดวงสว่างที่เห็นกลม ๆ ในศูนย์กลางกายเหนอะลือ2 นานน ซึ่งพระอาจารย์ได้กว่าคุณอธิษฐานว่าจะวงปรรมร เป็นมรรคผลเมืองต้นของนีพาน พระอรหันต์ท่านจะเข้าพนาน้องไปทางนี้ ผิดจากทานนี้ไปไม่ได้ และกายมนัสละเอียดที่เห็นนั้น เมื่เเราเห็น เขยมักอยู่ที่ศูนย์กลางกายเอง ครุฑน์นั่นพระอาจารย์บอกว่าเขียนเกิดที่หลับที่นอน และมนุษย์มาท้องมักศูนย์นั้น เทเวลาขายก้องไปหยุดศูนย์นั้น เทเวลาจะหลับก็ต้องไปหยุดกัน และเวลาเที่ยงก็นตรงนั้น อันนี้ เป็นความรู้ใหม่ที่อาจามไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ก็รู้สึกอิ่มออกอึ้งใจว่า เราหันของจริงแม้แต่เพียงน้อยก็นิดก็ยังดี จินเกิดความมานหนักเข้าอยากจะค้นคว้านิเลยก็เพราะไม่กลละ แม่ใจก็ไฉนใกล้ฉันนั้น ยังเพียรังเห็นยังทำยังรู้ในสิ่งที่ไม่เคยดูเห็นหนักเข้า (ซึ่งมีแนววิธีการปฏิบัติอยูแล้ว ในหนังสือทางมรรคของพระมงคลคุม วัดปทุมฯ) จนกระทั่งเห็นพระธรรมกาย เป็นปฏิบการเกดดอกบัวตูม ลอยขึ้นมาแทนที่หน้าตักกว้างสัก ๑ ออกเห็นจะได้ไซ้เป็นแก้วจริงๆ สวยงามประดุษฐ์อย่างไม่เคยเห็นว่า จะมีพรรครองใครสมัยใด จะมาเปรียบเทียบได้ ความสง่างของท่าน สาวทั้งองค์ และได้ส่วน ยิ่งมองยังัดคิดทานเข้า ไส้ก้นยังว่าพระอาทิตย์ก่อนเที่ยว ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ลิ่มภาพอาจจะมองก็เห็น เป็นอย่างนี้ลอดก้นทุกวัน (ความจริงเมื่อสมมียอโยมยังฝึกแบบอาณาปานตคุย เมื่อถึงเป็นพระภิกจริงดากศูนย์กลางก็เหลือของพระ (ธรรมกาย) เกิดขึ้นมาแต่ลอยอยู่ข้างหน้าเป็นเวลานาน แต่อตมาเราว่าเป็นนิิมหลอกจนเสียหายมากำหนดกองลงให้วางโล่ง องค์พระจะหายไปเกิดเป็นดวงกลม ขนากหัวแม่มือขนาดแทนที่ ถอยเข้ามาจากที่เพลากออกวาววา) ท่อม้าใส่ผู้แนะนำให้ออกตามมาศึกษาต่อ กับอุปสักท่านั้น ซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติธรรมมานานฯ ปีเศษ และท่านผู้นี้ ที่จะอะไรอะไรหลายอย่างแก่ถามาม ตั้งแต่ความรู้ทางธรรม ซึ่งศึกษามาจนถึงแล้ว ตลอดกระทั่ง การอบรม นิยามต่างๆ ให้ครองอยู่ในธรรมวัน ท่านเป็นคนร่างเล็ก คลองแค่ว่าง ไอ้ มีสัยเนียบขาว เกิดเกีบ เด็กเกียว มักน้อย สนโขย จากุบุคลักษณะภายนอกถ้าถามสายของ