การฝึกวิชามารและอำนาจจิต : หน้า 107/130

ไกลและใกล้ ส่วนจะเลือกซึ่งคือสิ่งมามากมาย (จันแดง) หรือจากพระแห่งประเทศไทย) นั้น แล้วแต่พึ่งหรือสิ่งของเราจักจะไปในทางใด เพราะข้ามเจ้าหลายไปบ้าง หรือเลือกบีเฉพาะสิ่งของฝ่ายมารอดเวลาจึงทำวิชามารได้ถูกสิทธิ์ แล้วเมื่อบุคคลทั้งสองถือ คุณโซยะลย์ กับคุณออกม อยู่ใกล้และทั่งสองคนนี้ธรรมกายแล้ว ซึ่งเปรียบเหมือนสถานะของฝ่ายพระ พอสถานนี้ของฝ่ายพระรอยโก้ คลื่นจิตฝ่ายมารไม่สามารถส่งถึงหรือรบกวนอย่างหนักข้าพเจจึงใช้อำนาจจิตฝ่ายมารไม่ได้ผล เมื่อร่างเช่นเรอ้งจะร้างพเป้าจะเป็นตัวส่อสารให้มนั้นต่อไป ข้าพเจ้าจึงเริ่มผึค่นวิทยาธรรมจากคุณโซยะบุณเฑียลและจากท่านอาจารย์ที่วีปปาน้ำทานสายเว็จ ในระยะสามเดือนแรกได้รับความทรมานทางด้านจิตใจอย่างหนัก ชนิดที่ไม่อะไรอีกแล้วจะมานไปกว่าน ขณะทำการฝึกสา ถ้าจักเคลื่อนไปจากทั้งของจิตไปแม้ท่าเปลยเต็ม อาจารย์มักจะถ่วงไปแล้วจะตามมารด้วยความทนที เหมือนกับเวลากเรปรับคลื่นวิทยุ ถ้าเคลื่อนไปสักนิดเดียวจะมิสน่ำเข้ามารบกวนทันที วิธีงคูความก็คืออนิมให้เห็นเป็นภาพน่ากลัวลอคนหลอหลอนต่างๆ นาๆ ฝ่ายอาจารย์สอนดับพิษไฟให้ร้ายเท่าให้เกิดความรู้สึกว่า ทนเสียวทั้วปวดแสบปวดร้อนเหมือนถูกโยนจับเข้าไปปลากองไฟ พอสมมชั้นก็ทยายไป แต่พอหลับก็เป็นอีก บางทีเห็นและรู้สึกเหมือนถูกของอ้อนพิบ จนปวดร้าวถึงกระดูก แน่นอนท้องก็จากอาจารย์มารในช่วงวิชานี้มือ แเมงตาก็เท่าใดมก็ไม่ยอมไป จนอาจารย์ฝ่ายพระต้องลงมือควบคุมอย่างใกล้ชิดจึงหายไป มีครั้งหนึ่งมารมันจะเอาช้เจ้าให้ตาย มันอุดทั้งจุมทั้งปากหายใจไม่ออก เมื่ออ่อนใจหนก็เขาเส้นเลือดเน็นตกแตก แต่ท่านอาจารย์ฝ่ายพระแก้ไข่ทันจึงภุ่งจากอันตราย และออกจากหนังสือบันเหมาสำหรับผู้เรียนวิชากระพันมก่อนคือ มีความรู้สึกเหมือนคนเอามีดเอา หอก คาบ หรืออาวุธมีดมายแทงตามปลายมือ ปลายมือ แล้วกระทั่งในบ่าทางและกวรานหนักปวดเจ็บซะดังแปลบปลบไปถึงตัว พอสมชั้นมากซ้ายไป อาการรันเข้าเหล็กนจะเป็นเฉพาะผู้กวิชามาร