ข้อความต้นฉบับในหน้า
105
ก่อนที่ตัวเราจะ บุคคลที่ฝึกในสองหมวดแรกนี้จงมักจะเป็นปกเสียงกันบ่อย ๆ ต้องให้
พวกฝึกในหมวดที่สามเป็นผู้ดื่นแก้ไขข้องใจ
การฝึกในหมวดที่สาม ทำให้เกิดทั้งความรู้และความคิดเห็น แม้ว่าก่อนข้าง
ยกกล่าวนี้เน้นประโยชน์มหาศาล ผู้ที่พูดจะเห็นภาพการทำของนายก. ตั้งแต่
อดีตชาติจนปัจจุบัน คดลอนอนาคต และจะรู้ว่าน้องจากผลกรรมปัจจุบัน
จึงจะให้กูภาระรย และรังเกียจหนึ่งนาย ข. ออกจากบ้านจะได้ลาเพราะ
ผลทานในอดีตและปัจจุบันได้ทะมบกันแล้ว
สำหรับผู้ฝึกในหมวดที่หนึ่ง เมื่อเกิดความรู้แล้วต้องการให้เกิดความคิดเห็นเหมือนอย่างในหมวดที่สาม ก็จะทำได้ง่าย ๆ โดยการเลือกที่ดี เช่น คำว่าเคยตั้ง
จิตไว้หน้าโต้ง หรือจงจมูก กำหนดสีหน้าย่ออกจนจิตสงบ มีความสุขบ้าง
หรือเหงาว้างขนาดต่าง ๆ กันเกิดขึ้นลอยค้างอยู่บ้างหน้า ก็ให้เอาจ้องว่าง
นั่นเข้าไปไว้ภายในท้องทรงกลางกาย (นี่คือเส้นสายสองเส้นให้ถึงตรงกลางคอของ
หัวนกทะลุหลัง ชายทะลุขาว ตรวจจุดก็ตรงกลางที่เส้นสายตัดกันเรียกว่า กลางกาย ดวง
ส่วนที่เห็น (เรียกว่าปุ่มสมรรถ) จะขยายใหญ่เต็มที่ และสว่างยิ่งกว่า ดวงอาทิตย์
และดวงจันทร์รวมกัน แล้วมองเข้าไปในศูนย์กลางของสมรรถไม่นอน ก็จะ
เกิดทั้งความรู้และความคิดเห็น
สำหรับผู้เคยเพ่งกลิ่นและเพ่งเทียนก็ชวนกัน ให้มองออมวกาสไปไว้ตรง
กลางกายตามวิธีดังกล่าวจะสามารถเห็นชัดขึ้นกว่าเดิม แล้วจาหนดจิตให้รู้สึกทั่วตัว
เหมือนพวกที่ฝึกในหมวดแรก ก็จะเกิดทั้งความรู้และความคิดเห็น จะไม่ต้อง
เป็นปกปินเสียงกันต่อไป
สำหรับผู้ฝึกใหม่ บ้านเจ้าขอแนะนำให้ฝึกในหมวดที่สามโดยตรง ไม่จำเป็น
ต้องฝึกในหมวดที่สองจะสามารถเรียนได้ ยิ่งระยะการฝึกลงได้หลายสิบปี และ
สามารถจะรู้เห็นได้แก่กล่าวว่าพวกที่ฝึกในสองหมวดแรกจงเทียบกันไม่ได้ กลายเป็น
เรื่องเหลือเชื่อ (ดังนั้นพวกฝึกในหมวดที่สามจึงจะถูกโจมตีว่าเป็นไปไม่ได้)