กําเนิดสัตว์นรก : หน้า 52/130

กําเนิดสัตว์นรก ผมชื่อ เด็กชายปฐพีดี เอี่ยมสุรี อายุ ๑๒ ปี เคยฝากเอยโรงเรียนนคร โนนายาน พระนคร แต่ปัจจุบันผมอยู่โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก นั้นประถมปีที่ ๕ จังหวัดพระนคร ปัจจุบันผมอยู่บ้านเลขที่ ๑๔๕ ถนนเทเวศร์ อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ผู้ฝึกผมให้มองเห็นธรรมะ คือ คุณอผเด็จ ผู้อ่านสกด การที่เราจะไปเห็นสิ่งต่างๆ ดังกล่าว การผมได้ไปเห็นสิ่งต่างๆ โดยคุณอาเจ้าสอนให้ผมหลับตามองให้เห็นองค์พระให้ได้ และให้มององค์พระให้ใกล้ในใจ ชมภาพขึ้น และให้มองเห็นภายใน ๑๔ กาย แล้วหวเดน้าหายบูรณ์ใหม่หลังจากนั้นให้เห็นกายทั้ง ๑๘ กายแล้วมองให้เห็นสวรรค์ ๕ ชั้น พรหม ๑๖ ชั้น อุปพรหม ๔ ชั้น ให้เห็นเฉพาะสัมมะ-และนรก ๘ มุม แล้วมองไปในภาสา ในภาในสติ และที่ยอดกั้นจะมีปากเหล็กอออกกิน และที่ให้ของวิมานรับรอยปากเป็นเหล็กกอยได้ก่อนที่กั้นไว้ แล้วมองเข้าไปในกาสา ซึ่งกะเห็นมันในกองไฟมอด คงเทอ กำลังที่เป็นคงในโลกมนุษย์ และบางคนทำผิกามไว้มากก็ต้องกินหนามงิ้ว แก่ตอนที่เขากั้นนั้นเขาเห็นเนินอาศารณ์กลิ่นเข้าไป แต่เมื่อกินเข้าไปแล้วมันก็เข้าไปแทงสิงให้งายแล้วเกิดใหม่แล้วก็ กินอีก เป็นอย่างนี้จนกว่ากรรมที่ไวนะจะหมดไป ส่วนพวกที่เป็นอัปปนึกจากกุศลจอสุรกาย หน้าตาของพวกผสมกามมายหน้าตาน่าเกลียด ตอนเวลาที่มันเห็นแซง มันก็ไฟเผาเขามันตอนที่มันอยู่ในรกนั้นเอง พวกยิปปินคอยจะทำลายศาสนาวัฒนธรรมไทยให้หมด องค์เช่นการก็นบารมันก็จะไม่ให้มี แต่มนจะเอาพวกเรามาเป็นพวกมัน ที่มียา ๆ เต็มแรงเต้นา แต่มากเราไม่ได้เป็นพวกมัน แต่จะมีมี่เป็นเพียงส่วนหน่อยเท่านั้น พวกที่เป็นเลขของยมบาลนั้นที่คอยควบคุบบัญชบูอยู่เน้น-ไม่ใช่จะบุญมาก แค่เปล่าเลยพวกเขาเหล่านั้นมีบุญแล้วมีกรรมด้วย แบทบปมกว่าบุญ บาบที่เขามีมันไม่พอที่จะลงโทษหรือกบดาม