ประสบการณ์ทางธรรมและปฏิหาริย์ : หน้า 24/130

ขณะทีพี่วีรินพิสูจน์คำ และพวกเรากำลังลม็ผนมอมนุโมทนาด้วยความปลื้มปีมืกัน ดีฉันเห็นสายฟ้าฟาดเป็ฯกอราวเดียวกันกั้บ เขา ฟาดเป็นทางยาวแสบาว แล้วเสียงฟ้าก็ครามเป็ฯลูกคลื่นเดียวก็ครามกัน แล้วก่อนนนั้นก็ไม่มีปราณีดบอย่างอื่น พวกเรยืนหน้านาวทางดินฉันจะไม่เห็นแสงฟ้า ส่วนเสียงนั้นไม่ทราบว่าเขาเห็นหรือเปล่า ดินฉันรู้สึกแมมาม แน่นอนแท้แผ่รังเม็อรัจฉะทรา ณ เวลานั้นหน้าแดงก็อร ๆ ลงมา ก่อนหลังฉันจึงรู้ว่าคุณผึ้และคุณอดิศักดิ์ก็รวมแล้วว่ามีปฏิหาริย์ เทวากอมนุทนาส มีแต่ฉันคนเดียวยังโกยเอาไม่ออ ไม่ทันเฉลียวใจ มีแสนสันสัยชูชกอด คิดามาแขว้งหนููลูบกระบิอเพ็ดเม้อลงแล้วก็วิ่งหนีไปจนเสียงระเบิดดัง ๆ ดินฉันรู้ว่าพวกเราเพราะอยู่ใกล้ตำหนด ริบเร่งให้คนในคนบนรถกลับ คิดมนั้นก็เอยใจตนที่คุณอดิศักดิ์บร้องขอว่าเรานี้หย่อยใคนนเดียว ข wonานงรมาพวกเราก็แพรเติมเต็มว่า คุณแม่เกิดก็จะได้อุทกีฐึสร้าง แย่งไม่แน่ใจว่านาตามราบผีทำอะไรจึงจะช่วยให้คุณแม่ได้เรียนธรรมปฏิบัติพอจะได้ไปพวเรา ตั้งแต่ฉันได้ปฏิบัติธรรมมาอย่างเป็นเรื่องแปลก ๆ มหัศจรรย์กว่ามีอีกหลายเรื่อง ท่านอุบาทิกานักและท่านพระภิกษุไชยบูญ บอกกัน ว่าถูกฎปัญญาเขียนมิอยู่งจริง ทำได้ เรียนได้ แก่บันไดจนอับา ฉันรู้ว่าทางทั้งสองนี้มุ่งจากการสังเกตพบของฉันเอง แต่ถ้าใครจะโชคความสนใจ ท่านก็จะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ทางของเราเป็นทางเดินเพื่อให้มคลงคเห็นธรรม ไปสมรวณฌปุพพน ให้ธรสุกิสร ของบังใจให้กว่ะก่อนพาน ไม่ใช่ชอบวิชาอกเบียวเรื่องลวงลายไปอย่างอ่อน คินซี้งมใจแรงไม่สนใจไงปอยงั้น ความจริงในส่วนลึกฉันก็ชอบรู้เรื่องปฏิหาริย์เหมือนกัน แต่จะพยายามคั้ดออกจากใจอร่อย ๆ ไปเพื่อให้เบื้องลูกนิกลั้ก ให้บริสุทธิ์ใจยากไปได้กว่าเดิมในกว่าจะเข็นพาน ไม่ใช่ชอบวิชาอกเบียวเรื่องลวงลายไปอย่างอ่อน คินซี้งมใจแรงไม่สนใจไงปอยงั้น ความจริงในส่วนลึกฉันก็ชอบรู้เรื่องปฏิหาริย์เหมือนกัน แต่จะพยายามคั้ดออกจากใจอร่อย ๆ ไปเพื่อให้เบื้องลูกนิกลั้ก ให้บริสุทธิ์ใจยากไปได้กว่าเดิมในกว่าจะเข็นพาน ไม่ได้อ่านต่อเนื่องในข้อความด้านบน เอกสารนี้เป็นภาษาไทยในสภาพเก่า มีความสมบูรณ์ของเนื้อหาและเป็นข้อความที่อ่านได้ตามที่แสดงในภาพ.