การมองเห็นธรรมผ่านพระของขวัญ : หน้า 122/130

ทรงมองให้เห็นเป็นรูปวงกลมใส ต่อมาไม่นานนักเจ้าสาวก็เริ่มเห็นแสงสว่างครั้งละนาน ๆ แสงสว่างนั้นจะร่วงลั่นขึ้นด้านอ้อมเข้าไปในท้องบริเวณสะดือ สองมือ กักกลางกาย และเมื่อข้าพเจ้าสำรวมกิจกรรมมิตรให้เห็นดวงแก้วนักเข้าใจหยุดนั่ง แทนที่ข้าพเจ้าจะเห็นดวงแก้วเหมือนคนอื่น ข้ามเจ้ากลับเห็นหลวงพ่อ นั่งอยู่ตรงกลางความวาง ลักษณะของท่านยังคงเป็นสง่า น่ากราบ น่ากราบไหว้ เหมือนครั่งเมื่อชีวิตอยู่ไม่ผิดเพี้ยน หลวงพ่อปฏิภาณรีสให้เห็นสักครู่หายไป แตกเห็นพระของขวัญที่ท่านให้และข้าพเจ้าหยอดออกอยู่เป็นประจำมาแทนที่ ข้าพเจ้ามองเข้าไปกลางพระของขวัญ ซึ่งแรกเห็นองค์เล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น ๆ จนกระทั่งใหญ่กว่าพระประธานในโบสถ์ และเห็นองค์พระซ้อนองค์พระจนนี้ไม่ว่าน ทำให้ข้าพเจ้าสดคำพูดของท่านเมื่อวันได้รับพระของขวัญ "รักษาพระไว้ให้ ต่อไปเห็นธรรมจะรู้คุณค่าของพระของขวัญเอง" เมื่อไม่มีวันข้าพเจ้าได้ยินเสียงล้อหนาหว่าว่าพระของขวัญของหลวงพ่อวัดปากน้ำเท่านั้น คงมีไว้ในกรอบครองจะวิ่งต้องเอาน่า ข้าพเจ้าไม่อยากเชื่อ ไปถามท่านอาจารย์ว่าถึงเป็นผู้ควบคุมการสอนฝึกสมาธิว่าเรื่องนี้เป็นจริงหรือไม่ ท่านตอบยิ้ม ๆ ว่า อย่าไปสนใจพวกเดียรัจ เขาต้องการทำายพระศาสนา เวลาที่พระของขวัญล่วงส่งให้ อาจารย์เตือนว่าเป็นผูุดดอกะลิและเครอตาไม้ชนิดต่าง ๆ แล้วผสมกันปนปลาสตอร์ ไม่มีระดูหรือนีอันอื่นนอกจาก นั้นมาได้ยินว่าเราจะเอาพระหลวงพ่อไปว่าน้ำ ข้าพเจ้าเองขอเอามาไหว้พระบุชา หรือไม่ก็อธิบายความจริงให้เขาฟัง