คนเขาวัดยาก เดินไปสู่ความสุข (ฉบับพิมพ์ พ.ศ. 2513) หน้า 47
หน้าที่ 47 / 130

สรุปเนื้อหา

เนื้อหานี้เกี่ยวกับที่ดินของครอบครัวในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนาน ดิฉันได้เล่าถึงการมีที่ดินผืนนี้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ซึ่งมีชื่อของสมาชิกในครอบครัวอยู่ในโฉนด ต่อมาเมื่อมีการขอเช่าที่ทำสวนผลไม้ ก็เกิดภาระที่ต้องพิจารณาด้วยความระมัดระวัง ดิฉันได้พูดถึงการทำสัญญาเช่าที่มีความซับซ้อน และความรู้สึกเกี่ยวกับการขายที่ดินซึ่งเป็นของตระกูล

หัวข้อประเด็น

-ประวัติที่ดิน
-การขอเช่า
-ความสัมพันธ์ในครอบครัว
-การจัดการที่ดิน
-สัญญาเช่า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

คนเขาวัดยาก คุณแม่ของดิฉันมักดิ่นอยู่ริมคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เนื้อที่ปรากฎในโฉนด ๕๕ ไร่ ๔ ตารางวา แต่ได้ทำถนนและขุดแอนดานด้านหลังไปบ้าง ที่ดินผืนนี้คุณแม่กล่าวว่า คุณท่านอุ้มแต่คุณแม่ยังเล็กอยู่ โฉนดขยายเติมเมื่อ ร.ศ. ๒๖๒ ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาล ๕ มีชื่อของ ๓ คน คือคุณป้าใหญ่ (นางสาวเปลื่อง วิสมกุล) คุณม้ากลาง (นายย่อย วิสมกุล) และ คุณแม่ (คุณหญิงประหยัด แพทย์พงศ์สุภาชัยบดี) แต่คุณแม่ทั่งสองและคุณแม่ยัง ไม่มีใครเคยเห็นที่ดินผืนนี้เลย จนคุณน้ำกังแกกรรมไปแล้วทั้ง ๒ ท่าน ตัวกัีนเองเพิ่งเคยเห็นเมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๐๙ คืนนั้นสุรินท์ได้พา คนจีนมาที่บ้านขอเช่าที่ทำสวนผลไม้ จะขอทำสัญญา ๑๔ ปี แต่คุณแม่และดิฉัน ไม่กล้ากลง เพราะรงว่านคุณของเราจะเดือดร้อน ค่าเช่านั่นได้ไม่เคยเกณฑ์อะไร เขาเลย ถ้ารับชมผู้คนนำเงินมาให้มาก ถ้าทำไม่ได้ผลให้ค่าเช่าน้อย ที่ดินง หมดนี้ได้ค่าเช่าพันกว่าบาทถึง ๘,๐๐๐ เป็นอย่างสูงแต่เรามีความรู้ว่าภาระอะไร เพราะสาสร ผู้ขันา พอคนมาจะเช่าทำสวนทำให้ฉันชวนครูที่โรงเรียนไปดูที่ดินกันเพราะไม่เคย ไปเลย คนทรุ้จักสัมมายจากไปหมด เหลือแค่สายออรนรคนเดียวที่เคยไปกับ คุณพ่อ ดังนั้นหลังจากเสร็จกิจภาระวันครูเสร็จไปกู๊ง รังซัก บำผกู้แลกุนา ร้อนใจคำว่าเราจะขายที่ ดิฉันจึงบอกว่าม่าชายและพี่ไม่ได้ใคร่ค้าอย่เพราะเท่า เห็นคุณของเรานี้เป็นคนไทยทั้งนั้น ครืนต่อมาเมื่อวันที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๒๒ นี้ คุณวลี วีรางกูลาอาจารย์ใหญ่ โรงเรียนประถมนทรีได้โทรศัพท์มาถึงดิฉันที่โรงเรียน นักวันที่ ๒๕ ตุลาคมนี้
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More