ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระพุทธสมะ เพื่อดำเนินการตามรอยบาทพระพุทธองค์ เพราะพระองค์ทรงรักการเป็นจอมคราเทอกของโลก มากกว่า เมื่อจอมคราเทอกก็เรียงไกร ทรงถือจะนั่งบนพนักผ่าเทอก ให้จงด่าไม่รับหาโพธิ มากกว่ารัตน์ลงก็ให้เครือกล้า เพราะทรงเห็นแล้วว่าการเวียนว่ายตายเกิดเป็นทุกอย่างในเมืองพระองค์ก็แรงบรมรจรสอบพร้อมทุกสิ่งทุกอย่างพระองค์ยังสามารถได้ ส่วนอาณาจักรอะไรเล่า ก็เพียงแต่คนธรรมดา อามามั่งใจมานแล้วหากอามาได้บวช จะแทยกี่พระซึ่นก็พระจะไม่ยอมก็จะไม่เสกหาอาเภตรองวารว่าสีดอก นี่คือเหตุผลที่โยมพ่อหลังน้ำมา และกล่าวว่าเช่นนั้น เพื่อให้เอามาอวดรถกลางทางก่อนถึงวัดป่าน้า ชีวิตการอารธนเป็นชีวิตที่สุขและ ทุกซึ่งมาก ไม่มือสระ เป็นชีวิตที่ต้องทนรับ เพื่อการกิน เกียรติ และกลัว พ่อแม่ ๒ คน สามารถเลี้ยงลูกได้หลายคน แต่ทว่าลูกหลายคนจะเลี้ยงพ่อแม่ ๒ คน ก็ได้หรือเปล่ายืนเป็นบัญญา จะมีก็บุคคลที่มีความกตัญญูกตเวที ซึ่งหาโกยากในสมัยนี้ และคือ มรดกกกก–ทวด–กันมาหลายชั่วคนแล้ว เป็นประวัติศาสตร์ร้าของโลก ถ้ารอบครัวใดที่มองบ้าน แม่เรือนดี ก็ยุงเรื่นเป็นสุข ถ้าหากพอบ้าน แม่เรือนไม่ลงรอยกัน ผู้ที่ได้รับบรรทุกก็ลูก สังคมปัจจุบันจะเป็นอย่างนี้โดยมาก อามามีคนหนึ่งอยู่ในประเภทหลัง ต้องระหกระเหร-ร่อนใจไปตามกระแสสาธารณะ ตั้งแต่เด็กก้องย้ายบ้านเสมอ ๆ เปลี่ยนผู้ปกครอง อยู่กับคนโน้นบ้าง คนนั้นบ้าง เพราะดาลและมารดาแยกทางกันตั้งแต่เอาอามาอายุไม่ครบห้าขวบถึงเหล่านี้ทำให้อามาเมื่อชีวิตการอารธนเป็นที่สกล และเริ่มคิดว่าเขียนเราจะทำอย่างไร ขณะนั้นความคิดของความแม่แยกเป็น ๒ ทาง ทางโลกและทางธรรม อามาขอรับว่า เมื่อแต่มาความทะเยอทะยานมาก มันไม่เป็นความผิดมิใช่หรือ ที่แต่ ๆ จะมีความโลภสูงสุดในทางโลก ถ้าทำทางธรรมงอให้ได้นพระพุทธศาสนาไปเผยแผ่ทั่วทุกมุมโลก เมื่ออามามั่งจึงดูหมายแห่งชีวิตแล้ว ก็รำบัดนึกและศึกษาชีวประวัติ