ข้อความต้นฉบับในหน้า
โรคเหล่านี้กายได้ทนทราน . เห็นก็เสีงเพราะมามันสมอ ทนพอถึงคราวถูกเก๊า
บุกลอยในบ้านเจ็บป่วยขึ้นมากับไม่มีบัญญารักษา ก็อบแล้วไอ้น้วมวาไม่เคยหวัจาก
กับใครเพียงหวอกย่างอก๋ให้ใจเท่านั้น
วิชาประด็เป็นวิชาสุขของผีมัน ในชีวิตที่พระเจ้าภูม มันเป็นมาร
ก๋าวในจิงๆ มันเป็นมารที่ยงด้วยมาร ท่านอาจารย์เคล้าให้ฟัง มียุ่งหนีมันเอยเรียน
วิชาประด็ไปแล้ว และสนคานเดิมของมันร้ายกว่านจนต้องไปถูกก็ดราก
เมื่อเวลามันเสดมอิ๋มมันจะเอาปรอกลงไปด้วย หากผู้ใดคนมันชุกขอยให้
มันได้สัมผัสมือ หรือเพงจิตแรงๆ ปรอในหัวของมันจะผูเข้าไปบุคคลมันต้องการ
ทำร้าย โดยผกก้าวร้าย ไม่รัว แก่นี้ทีนใดบุคคลนั้นจะอาการคล้ายกับคนแพ้
ปรอกคือชักท่ำ น้ำลายฟูมปาก โดนทออมามคุมบูชานและคายภายในไม่กี่นาที
มันเหย่มโหดกคน่น้อยอยู่หรือ
ท่านพันเอกผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจเมียอีศลผอ ยง เป็นหนึ่ง
ที่เค้าว่าเขียนวิชาไว้ ประวัติและมันปลายชีวิตของบุคคลนั้นเป็นอย่โจรบ้าง ทุก
ท่านยอมทราบค่อยแล้วแม้แผ่นดินจะยากไม่ไม อย่าไรก็วามาร่ำๆ ที่กล่าว
มาแล้วจะโหดร้ายแค่ไหน ? ก็สามารถเป็นผลเพียงใดก็มีขอเขาจำกัดหยาบในตัว
ของมัน เช่นการทำเสน่ห์เท่านั้น ใช้คำองฺชนิดประด็จะใช้แตค่กับเมื่อผุดกระทำ
มีเวลากาาเท่านนั้นไม่สามารถทำให้ไม่มีเวลากาาเมื่อลงจอผลาญกันมาแต่ดีเทศาทันนั้น
เป็นเวลาถึงบ่อทีเต็มที่เจ้าหวัดแม่ไม่ปล่อยมองใบวงยุ่บกับกลุ่มมาร ในระยะ
สูบเอือกีที่หย่นเคยวุกกันวัน แมกระทั้งเมื่อไปศึกษายังต่างประเทศไม่ยอมละทิ้ง
กลับไปรบกับพวกพ่อมดพูดฝีในต่างประเทศอีก ผลที่ได้ก็คือภาวะระคับจิตจนจะ
เค็ดเยียมแข็งแรงก็จนแต้มแก้ไขความเหยาราม และบังนี้คนมนุษย์ ครึ่งหนึ่ง
ทั้งมีแฝงวิชา ก็เหมือนกับครึ่งหนึ่งซึ่งท่านได้ชือเอาเนื้อถือหนหลังไกล
โชยมออกว่ามนกายา บุญเก่าแก่เคิมมา ผู้เฒ่าผู้อาวุโสเก่าฝงาฝรัญกรองแต่ก่อนที่บัน
เป็นมนุษย์ ได้ตำตาม รักษาชีวิต บ้านไว้และได้บำ จำไปเห็น แสงส่วน อีกครัง