การปฏิบัติธรรมและจิตใจที่สงบ : หน้า 72/130

นี่คือข้อความที่อ่านได้จากภาพ: "ในใจ ♠ นคร สุมลวัลล์ แม้จะได้เกิดมาเป็นมนุษย์ได้พบพระพุทธศาสนา ได้ฟังคำสั่งสอนแต่ไม่ได้ปฏิบัตามใต้ประโยชน์นี้ เรียนเหมือนคนกินจูงอาหาร แทนไม่ได้กินอาราได้แต่มวลของกิน และเก็บไว้เถิด ยอมไม่นายหวั่นนั่น........... วันที่เป็นวังอาทิตย์ก่อน ประจวบกับเป็นเวลาที่มหาวิทยาลัยหยุดเทอม ข้าพเจ้ายังว่าง ไม่มีอะไรทำ จึงได้ถามพ่อว่า ทำไมนิยมประสิทธิ์ วัดน่า ภาษเจริญ และเผื่อวันนี้เป็นวันที่มีการถวายสมนาคุณมีประจักษ์แก่ข้าพเจ้า มิเคยมีความรู้ในด้านนี้มาก่อน เมื่อพบเหตุการณ์กุศลใจ มิทำบุญกันด่วน แทนหน้าที่ยามเมื่ยมใส่ทองสิ้น และเมื่อไม่ได้ยินเกี่ยวกับการนั่งว่าสนทนาที่นามตามแบบหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษเจริญ ซึ่งเคยได้ยินมาบ้างจากพี่ชายที่มีอยู่ก่อนแล้ว ได้เห็นการปฏิบัติจริงๆ ก็ความศรัทธาเลื่อนไส สนใจ ในวันหลังมันก็อีกก ก็พบคุณยายจันทร์ ขนานดยง คุณยายได้แจงแนวทางปฏิบัติสม ซึ่งข้าพเจ้าได้ปฏิบัตาม ซึ่งระยะแรกๆ ข้าพเจ้าไม่เข้าใจอะไรนัก ท้อมาก่อน ๆ เข้าใจไปเอง การมามากว่าก็กลายเป็นมันเอง เพราะรู้สึกว่าการปฏิบัติธรรมะ ทำให้จิตใจสบาย สามารถบรรเทาความกังวลในเรื่องต่าง ๆ ให้คลายลงได้ ข้าพเจ้าอยากความสงบเงียบ ไม่อะอาเมื่อพบผู้อื่นสักคล้าย ๆ กัน ทำให้รู้สึกถูกใจก็ขึ้น เมื่อโอกาสลำบากก็ปฏิบัติธรรม ได้ซักกี่ครั้งก็มีความซาบซึ้งในธรรมขององค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจี่ยง จงมี"