การเรียนรู้และประสบการณ์ทางจิตใจ : หน้า 87/130

นี่คือข้อความที่ได้จาก OCR ของภาพนี้: 20 นักให้เลิกก็เลิกถามใจชอบ หรือองที่ทั้ง ๆ ที่ลงไปมองเห็นแสงสว่างของกล้ามเนื้อแสงเงินแสงทองเมื่อยมาถึงขนพันขอบฟ้าเมื่อร่างอรุณ หรือเห็นนิมิตเป็นดวงกมล่วงลอยอยู่เบื้องหน้า ผู้ใหญ่หลายท่านให้เข้ามาเตือนด้วยความหวังดีให้ข้าพเจ้าเลิกผัก เพราะกรงข้างเจ้าจะเสียหายเป็นบ้าไปก่อนจะสำเร็จผลด้วย โอกาสจากชอบคุณท่านเหล่า นั่นไม่ทราบว่าจะทำอะไร ก็วิ่งจักไปสูบลาแล้วก็ยืนซบหน้าถึงจะอธิบายตอไปเบื้องหน้า มันก็ให้เห็นเป็นกองกระดูกของคนเองบ้าง มองเห็นกองกระดูกของคนเองในอดีตว่าถูกบังคับก้มหน้าเบี้ยมเขา ซึ่งข้าถูกใจกำจะเสียสตินาทีที่ เข็มร้ายๆ หล่านำมารบกวนอยู่เรื่อยๆ บางครั้งก็มีนิมิตเห็นของน่ารัก เช่นเป็นสรรงามภิรมย์ เป็นเสื้อช่างจะมารคร่าชีวิตไปก็มิแก้บาปจกูมิได้ด้วยดีโม้หนั้นไหวทอดอม เมื่อเห็นว่ามาร้ออในนิทมีพิ้นฐานพอใช้ได้แล้ว ก็เข้สู่วิถีชีวิตละวาดอารมณ์ย่างๆ ที่มีเสียงเหี่ยวคุ้งพุทธากาลเพื่อศึกษาการใช้อารมณ์ในทำงานเหล่านี้ต่อไป ข้าพเจ้านับท่านผู้หนึ่งเป็นอาจารย์ และเริ่มเรียนวิชากระพันหนังเหนียว ท่านผู้อ่านที่รัก ข้าพเจ้าก็ได้กล่าวไว้ภายใน ๑ ชัวโมงเท่านั้นจากข้าพเจ้ามารถกำให้วัสรรภางศึกเหนียววกได้ โดยใช้ปูนแดงบ้าง สีผึ้งบ้างเสนแลแล้วคาคอด หรืออาจจะใช้ไม้เสกแล้วก็คนเข้าไป พอเสกเสร็จก็ไม่น่าเข้าไปรอกอดกอดก้อนมีการลองกันเป็นธรรมดา ข้าพเจ้ากระซิบบิดเล่นบ่ามใครรับลองโกนหน้าแข้งร่องราว อดีใจว่าว่ากากสามกาบพันเปรี้ยงๆ ลงไปตั้งเบนซ์า แท่นผู้อ่าน หนังข้าพเจ้าเหนียวจริงๆ ไม่มีเลือดออกมามั่งแม่เทายอม มีแต่รอยแง่งเป็นแนวคล้ายแรงแมวช่วง เมื่อกลับบ้านก็ทำให้เกิดมาราถึงสิ้นมครหายดู บางครั้งก็ลากปูนกอดให้เพื่อนๆ ครั้งละ ๒๐-๓๐ คน แล้วล่อพนักปรากฏว่าทุกคนหันเหียวหมด (ทำครั้งหนึ่งจะเหยื่ออยู่ได้เพียง ๒๔ ชั่วโมง) อย่าแต่คนเคยแม้แต่สุ่มที่บ้าน เมื่ออุปมาสกากอดเวลา มันก็ล้นนอนหลังลายดงไปปลาย ขั้นคงกรบแทงกูจนสุดแรงเกิด ผลคือเจ้าสุนัขเศร้าหร่ายกันนั้นสะผู้งไห้ร้องครางอย่าง ๆ เกี่ยวกับหัว มันน่าเซียอยู่หรือ ไม่มีเลือดสักหยดออกมาให้แมงวันเลย “น้ำพ-