คู่เงาแสงสว่าง : หน้า 61/130

คู่เงาแสงสว่าง ดาวพิศฎ์ จิวาพงศ์ "เป็นความดีแล้ว ที่ลูกะบวในพระมานี้ พ่ออุโมทนาด้วย" ด้วยคำพูดยิ้มๆ ของผู้บังเกิดเกล้า อันแฝงด้วยแววตาที่เอ่อร์ไม่เชื่อครั้ง และลังเลสงสัยว่าข้าสเข้าไปอุโมทนาบนในพระมานี้ ในนานองว่าจะจริงหรือ เพราะข้พเจ้ายังไม่เคยมีแววตามก่อนเลยว่า จะสามารถเข้าคำว่าบ้านเขาได้ ท่านจะคิดในใจตามประสาผู้ใหญ่กว่า ที่พขเจ้าเคยจะบอกกัน คงนับจากนี้คงหาหลักฐานมาหลายหลายพิกลในเรืองรักๆ ใครๆ หรือไม่ก็คิดอยากจะทะเบียนสมรส ควรนำกันเดาคิด เหตุที่ทำให้ข้าพเจ้าขาว เรื่องนี้เรื่องไม่อะไร ก็เพราะโรคเบื่อ เบื่อกันเอง ข้พเจ้าเบื่ออะไร ข้พเจ้าเบื่ออะไรต่อชีวิตที่ทำเช่าทุก ชีวิตที่คนเชื้มมาทำงานไปตามหน้าที่ พอถูกเย็นรำรวยหัวสวรรเสเอซ เขามีสุรายาเมา แล้วพากันไปเทียวเทรา จนกึดดินกลับบ้านนอน เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า ตั้งแต่สมัยข้าพเจ้ายังอยู่ในวัยเรียน จนกระทั่งข้าพเจ้าบนมหาวิทยาลัย ครบเมื่อทำงานแล้วก็ยังคงประพฤตเช่นเดิม ส่วนเรื่องเพื่อนหญิงมีบ้าง ไม่เป็นจริงเป็นจังนัก เนื่องจากมีสายที่ไม่ชอบมีพันธุ์พรรค์ หออยู่โลดๆ เพราะแลเห็นว่า การที่เราอยู่ในคนเดียว สามารถทำอะไรได้มากพอใจ ไม่ต้องคอยหวังโน่น หวังนี่ สบายใจว่า เช้าวันนั้นเป็นเช้าวันอาทิตย์ เดือนอะไร? คงอะไรไม่ได ข้าพเจ้าเห็นคุณเองนอนอยู่ ได้กันน้อยหน้า หน้าตาเสื่อมอิ่มผอมแต้ม ขนจิ๋บรายเฉาะไปทั้งตัว ตอนคืนขึ้นใหมๆ คิดว่าตัวเองฝันไป แปลกใจเองทำไมจึงนอนอยู่ได้กันไม่ใช่ ลอง