การหลอกลวงในศาสนาและความเชื่อ : หน้า 103/130

55 ทักษิณทรงไปนั่งด้นให้พ่อขอนเหมือนไหว้สุขกันร้อนลวก แทนที่จะพิจารณาว่า เองว่าผลงานของตนมีแต่ทำอะไร เพราะมันไปอยู่ในบาร์กคนจนเสียงงานเสียการ ใช่ไหม แล้วแก้ไขเสียใหม่ ยิ่งหน้ากว่านั้นมี คอยท่านซึ่งจะบอกกันแล้วก็เป็นศิษย์รุ่นพี่ของข้าพเจ้าเอง เรียนธรรมมาก่อนจนได้ธรรมภายในและได้กา พิธีว แท้เพราะท้องกวาวเป็นศาสนากว่าเทียบกับเถาวัลย์ จึงไปถึงเหม็นรึมน ตายทีเดียว ก็เลยได้เป็นเสี่ยยรุ่นพี่ที่เคยได้เสื่อจิ้นหนไปเข้า รงแสน ตุ๊ยโอเออออีกด้วยว่าทางจะเชิญผูมจูบจูบเข้าสู่รมนิ ได้ เออ! น้ำหนักกันเข้าไปทั้งพระเนตรรี บางท่านก็ว่าความสามารถ จะยิ่งพรงลวดลาย เข้าขึ้นภายในสูงภา_ ภาษเรืองได้ แล้วแตที่พระโพธิตก็ยังขังได้ มันโกลกกันซ้ำ ๆ แดคนยังเชื่อเทิอคารพุชกานทั้งเมือง ส่วนธรรมะแท้ของศาสนาซึ่งเป็นเรื่องจริง ไม่มีการโกหกพกลมยักลับไม่อยม เชื่อ ศาสนานับวันแกจะเริ่องลง ๆ ในที่สุดคนชัวรองโลก ขอให้ช่วยเฉียบทางนี้เถอะ ข้าพเจ้าย้ำอีกครั้งหนึ่งสำหรับท่านที่เนรมรงเจ้าเขาว่า มันเป็นเรื่องของ การโกหกหลอกลวงสิ้น ไม่ว่าผู้ใดก็ถามทีคำถามคบกันในทรรศนะหรือหมอผี ไม่อาจจะบีทีนั่งทั้งกระดูก อย่างแก่ผูมลามจิรภาเลย แม้แต่พระและผูมลามสูงๆ ถ้าปีงกับเรื่องผี ๆ สาง ๆ ไม่จะขีบ จะกะทบอย่างเรื่องจริงให้ท่านผู้อื่นเรื่องหนึ่ง คือเรื่องของท่านปูโล่เส็ง ผูเขียนเรื่อง ฤาษีบุก กมลนรกิจ ท่านี้มีความรู้ความสามารถ มากในด้านการผักสมาธิ จนได้รับฉายาว่า กฤษสันติ มีสถานที่อยู่เขาสวนวาวง จังหวั_ ขอนแก่น มีความเชี่ยวชาญทางด้านปฏิบัติและด้านปฏิบัติอย่างแน่เทียมยก ยงในหมู่ของนักผุสมาธิอยู่กัน มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย ยิ่งกว่านี้ยังเป็นศิษย์ผู พของท่านพ่อ วัดโคราครามผูลงสัง ไปแล้ว ( การฝึกเบื้องแรกของข้าพเจ่าอึอกอัคคีตา_ หรือว่ารำของท่านพ่อสืบเนื่องบรรทุตูรฐ) ควาสามารถและกิติศัพท์ของท่านปูโล่เส็งร้อยไปไกล จนผู้มักว่าว่า ท่านชายสันติ จิกรูปเอาลงมาเกิด ถอดกันไม่ทันทีนั้น ยังว่ามือกว่าท่านตอบรงเจ้าขึ้น อไร่ท่านจะอย่ ข้าพเจ้านักสงสารอยู่ในใจเอาอีกแล้วมารันหลอกจงภูมิได้อีกคนหนึ่งแล้ว เสียแรงเป็นพระผุนได้บ่เม่เพียรยามเร่มที่เท่าไม่มาหลงคนจริงได้ อีกไมช้าคงดักเลยว่าปี (ข้าพเจ้าคัดกันเดียวไม่เคยปรากฏกับใคร) จริงงคดาไม่ได้เดือนต่อมาได้ว่าว่าท่านสัก