การสร้างวัดเพื่อเผยแพร่ธรรมะ เดินไปสู่ความสุข (ฉบับพิมพ์ พ.ศ. 2513) หน้า 25
หน้าที่ 25 / 130

สรุปเนื้อหา

การสร้างวัดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเผยแพร่ธรรมะให้กับผู้คนในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจ และการสร้างความแข็งแรงทางกาย วัดนี้จะเป็นศูนย์กลางของการปฏิบัติธรรม ที่นำพาผู้คนไปสู่การเข้าใจในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง การดำเนินการต่างๆ จะเป็นไปอย่างประณีต สะท้อนถึงความรักและความปรารถนาดีต่อการพัฒนาชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคนี้ที่มีความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และยังคงเป็นที่พึ่งพาสำหรับผู้มีจิตศรัทธา ทั้งในด้านจิตใจและการพัฒนาชีวิตประจำวันของผู้คนที่เกี่ยวข้อง. ท้ายที่สุด วัดจะเป็นแสงสว่างที่นำทางชีวิตของคนในสังคมต่อไปในอนาคต

หัวข้อประเด็น

-การสร้างวัด
-การเผยแพร่ธรรมะ
-พุทธศาสนา
-ความแข็งแกร่งทางกาย
-การพัฒนาชีวิตประจำวัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ออกงดดินนี้นับรอยอยู่แต่เรื่องการสร้างวัด ทรัพย์สมบัติของดินนี้มีอยู่กุะขออนุญาต บิคามารา น้อง ๆ ลูกและสมานใช้เพื่อการ แข็งแรง แข็งกาย แข็งสมบูรณ์ญาณเท่าไร ก็จะใชช่วงกำลังกาย ขออธิษฐานด้วยใจลงเป็นจังวราจาไว้ ณ นิ\",\"ฉันจะศึกษาและช่วยเผยแพร่ธรรมะแก่นวิชาธรรมภายในชีวิตเป็นปฐม เรื่องสร้างวัดเรียบร้อย ดั่งชะลอสะทุกอย่าง ทั้งการงาน ครอบครัว และทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อพระศาสนาอย่างเดียว วัดที่จะเกิดขึ้นนี้จึงเป็นวัดที่พวกเราใส่สะสชวติให้แล้ว สะทุกสิ่งทุกอย่างในชาตินี้อย่างไม่มีทางเหลือหลังก็จะผลิตสายธรรมธาราเข้าสู่ไฟทุกลั่งลูกท่วมโลกอยู่ในทุกๆ วันนนี้ วัดงามรองของผู้มีบุญบารมีร่วมกัน จึ่งไม่รู้พุทธศาสนาสำหรับประเทศ แต่นิวัติของโลก เป็นนิวัติของพุทธศาสนิกชนชาวโลกทุกชาติก็ฤกษาภาษา ข้อปราถูกภาพให้เราเห็นว่ามีวัตรดังกล่าวว่า “สิลลในโลก” ไว้ ณ นี้นะ ครับรอญด์ในธรรมวิตามินสุดในโลก ได้ผลการปฏิบัติเป็นนั้น มหัศจรรย์สุดในโลก สร้างด้วยความประณีต ให้หมายแก่การปฏิบัตธรรมที่สุดในโลก เหล่านี้เป็นต้น เราพระศาสนาจะยึดโลกใดดากตาม ย่อมรักของพระไตรลักษณ์คืออวฎ เมื่อเกิดขึ้น ตองอยู่ แสนก็จะอ้อนสายไปในที่สุด พระศาสนาของเราก็เช่นกันกันน ้ก็ยัง อเค่นกัน และกำลังอยู่แล้ว กำลังจะเร่งลงไป ประทีบของโลกกำลังจะอดแสงลงทุกที ประจะแสเทียนที่กำลังจะล้มจะหมดเลย ถ้าหากจะเกิดให้ดูสักนิด แสงเทียนยาม รับไว้ใกล้สัมผัสก่อนที่จะบูดบง บักจะเปล่งรัศมีจำนิดว่ามีองนี้เป็นครั่งสุดท้าย เบนรศรีพากสตโลบิตา กูจะผังความสง่างามในใจให้ผู้พบเห็นใครรู้สึกสุด เสียยาก แมพระศาสนาก็เหมือนกัน เมื่อถึงคราวที่พนจะละเลยเทพเฉปล่อนให้ไฟกิแดกคุว่มทันนศที่แท่งรงพนานี ค่านะให้เทียนชัยของพระศาสนาคือวัดของเราเป็นเสมือนปลายเทียนปลายสุดท้ายของโลกที่จะยังรำให้้องล่างจ้างง่วงโซน-นาการขึ้นอีกสักครึ่งหนึ่งเกิด แต่ไม่มากเพียง 100-200 ปี ก็ยังเป็นทุกมหาศาลต่อพวกเราผู้สร้างบารมีทุกคน จึงขอวารางเรียนเตือนใจมา ถวิล วิราตรากูล
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More