การปฏิบัติธรรมและประสบการณ์ทางจิต : หน้า 16/130

ข้อความในภาพคือ: 3 สอนก็รู้สึกไม่ค่อยทราบ พระภิกษุบางรูปก็ทรงท่านถ่อยไกลเกินกว่ำจะไปสึกเป็นกิริย หนึ่งคือธรรมะก่อนจนสายตายาว อธิษฐานวัดโนนวันกตกสามไปพัง รู้สึกว่าเบื้องเหนือๅ รู้มาก พึงมาก พุทธมาก ถอดเอียงกันมาก เอาไว้พูดมันก็เลยพออกตัวหน้าแน่นหนักขึ้น กว่าจะว่าให้ดูท่าอภิวัธิ์ปฏิบัติธรรมก็ให้กูสึกแบบนี้ซึ่งเป็นทางตรงทางลัดอยู่พอดี ราวกับบุณเผาโบก่อนนามช่วยไว้ มันเอ๊ดให้คุณเผจ ซึ่งครั้งหนึ่งเมื่อ ๑๐ ปีมาแล้ว เป็นเพื่อนนักเรียนร่วมชั้นกับน้องชาย คิณไปน้อง คิณเข้าโดยบังเอิญ ซึ่งใต้ตามมามียึดญิงบ้าน ราว ๆ ปลายเดือนธันวาคม ๒๕๑๑ ณ บัดนันนทธิ์ฉันทํารับศึกษาข้าว ธรรมกาย ซึ่งเป็นการปฏิบัติธรรมที่น่าจรรย์พันประมาณ มีการปฏิบัติเป็นขั้น ๆ ราวกับเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ทางจิต เริ่มโดยย่อยให้หมากในกายของตนเราเองช้อนกันอยู่เองน้อย ๓๘ กาย ต่อจากนั้นยังเรียนรู้ อื่น ๆ เป็นทั้งสมาธิและวิสันต์ ท่านอุปสักจันทร์ ท่านพระภิกษุชัยบูลย์ และหลายคนบ้านธรรมะประสิทธิ์ช่วยกรุณาสอนให้ ซึ่งเป็นที่พอใจของฉันอย่างยิ่งอยูด คิณตั้งใจปฏิบัติอย่างเคร่งครัดอยากเห็นผลจริง ๆ อยู่ ๓ เดือนก็ไม่หนอะไร มั้แตแสงสว่าง วันหนึ่งก็เหลิกกิด ตั้งใจว่าจะแพทยามาปฏิบัติไปโดยไม่ยอมลดละ จะเห็นว่าสิ่งใดมา ในวันที่เองฉันก็เห็นสิ่งหนึ่งสิ่งสองนต่างกวาวงกวาวบไม่มีชอบไม่มีเถต ไม่มีพิษโลก ใส่ยากว่ากกกกาก ก่อนเห็นก็ความรูสึกเหมือนอะไรครังพลัอคลาย ๆ ลูกกอลฟลังหลุม ความรู้สึกในใจบูลลงเล็กน้อยเหมือนนั่งเครื่องบินแล้วก้มอากาศ แล้วก็เห็นสิ่งนี้อยู่ทุก ๆ วันจนอีก ๖ เดือนต่อมา เมื่อผ่านมา พระภิกษุชัยบูลย์บอกฉันจงเห็นตลอดทั้ง ๑๘ กาย และมีรายละเอียดผลอย่างอื่น ๆ ซึ่งจะไม่เล่ารายละเอียดไว้ในที่นี้เพราะเป็นเรื่องยาวหล่อเชือ จะเลือก ถ้าให้พึงอย่างละเอียดบ้างก็เพราะบุคคลที่ฉันจรณาแล้วเท่านั้น หากเขียนไว้ผู้ใดมิคริสอ้างพบท่านจะไปเป็นเรื่องจัดแบ่งหรือพัวเราะว่าเป็นเรื่องเท็จก็จะเป็นบาปต่อผู้อื่นไปเสียอิ ประกันอย่างว่า ขอใหลองปฏิบัติธรรมเกิดผลการปฏิบัติแน่น จะช้าหรือเร็วสุดแต่ความเพียร ความตั้งใจ และบุญบารมีของเราครับ.