การปฏิบัติธรรมที่วัดรางกูล : หน้า 45/130

ถวิล วัดรางกูล อาจารย์ใหญ่เอกโรงเรียนประมณฑรี ผู้ปฏิบัติธรรมจนได้ผลแห่งธรรมนัน และได้นำธรรมไปเผยแพร่ยังอาจารย์ที่โรงเรียน ตลอดจนเด็กนักเรียนได้ผลอย่างอัศจรรย์ได้แบ่งวางว่า "ดิฉันจะไปขอชื่อพี่วรรณ สนทรเราให้ได้ ถ้าไม่ขายก็จะขอเช่า ถ้าไม่ให้เช่าก้องขอยืนคืนนี้อาจมอนไม่หลับ คำพูดของโยมพี่วิล ยังก้องอยู่ในหัวตามา ได้เห็นกวาวาว่า ขอให้ขายให้เรานะ แพงแค่ไหนก็ต้องสู้ เพราะเราต้องการที่กว้าง ๆ ไร้จริง ๆ นอธิษฐานจิตขอให้ลำจะระงับหลับไป 26 ตุลาคม ๒๕๒๒ เวลา ๓ ทุ่มเศษ เป็นวันที่อาทาเทิบเกิดปีสมุทรสัมฤทธิ์ ทำให้เกิดความกล้าหาญ องอา รำเรียนในธรรมปฏิบัติอย่างเต็มที่ และเห็นความศักดิ์สิทธิ์ของพุทธรัตนะ ธรรมะนะ สังมิระนะ ที่ได้ลบคำในสิ่งที่ตามปรารถนา งาม อายุ ๑๘ ขณะผ่านมาร่วม ๘ ปี สำเร็จแล้ว การกบเปลี่ยนวาจาของโยมคุณหญิงประหยัด แพทย์งพาสวิเศษฤทธิ์ และโยมพี่วรดี สนทรเรา ผู้ปฏิบัติถ่ายทอดคำบอกเล่าอย่างถูกต้อง อย่างถูกต้องความคิดใจของฉันเหลือ ของโยมพี่วิล โยมพี่ยา โยมพี่อีกดี ซึ้งแยกกันกล่าวชนิดพูดไม่ใครออกเบาะะบุคคลลักษณะสม ได้ยื่นการเปล่าวาจานั้นด้วยตนเองว่า "ท๊า ๆ พวกคุณมาขอซ่อนั่น ชั้น (ฉัน) ไม่ยอมขาย...... แต่ชั้นจะยกให้หมดทั้งแปลงเลย" เมื่อโยมคุณหญิงกล่าวจบแล้ว โยมพี่รวนพูดต่อไปว่า ว่าท่านเองมีที่อยู่ก็แปลหนึ่ง ประมาณ ๓ ไร่ ๒ งานเศษ ติดกับโรงพยาบาลกลางด้านหลัง ซึ่งได้ท่า ทางราชการจะขอ เพื่อให้ตื่นเตมิโรงพยาบาลกลาง ค่าชดใช้ทางราชการจะให้ ตัวท่านเองก็จะร่วมทำบุญ ในการสร้างวัดทั้งหมด พอปล คำบอกเล่าของโยมพี่ท่านาม อาทมตลอดจนพวกเราทุกคน ยมออนโมนาสสการ พร้อมกัน ในบุญกุศลของลูกโยมพี่ท่านาม ๒ ท่าน ที่สถานที่เดียวกัน ๒ ผืนวอให้แก่พระศาสนา ในที่สุดอาทามอวยอาศัยหนังสือเล่มนี้ประกาศไปยัง ชาวสวรรค์ทุกท่าน พรม ทุกท่าน อุปพรหมทุกท่านและสัตว์โลกทั้งหลาย ตลอดแสนโกฏิจักรวาล อันจัดวาร วาว อันจะนับประมาณไม่ได้ อีกทั้งอ้อนวอนท่าน ขอได้โปรดยุติพรหม อนโมนาสสการในบุญกุศลของโยมท่าน ๒ ท่านโดยทั่วกัน และอภามาขออัญเชิญคุณพระศรี