การเข้าวัดและการปฏิบัติธรรม : หน้า 118/130

กาม ผมจะเข้าดว้คนอื่นก็รู้สึกว่าเราไม่เป็นตัวของตัวเอง เอาไว้โดให้ทราบแก้แล้วเข้าเองก็มีว่าหรือ ตอบ ที่คุ้มว่าคนอื่นเข้าดว้ไม่ได้กหวังตัวเองก็ไม่ถูก มนุษย์เราไม่มีใครเป็นตัวของตัวเองหรอก ตัวเรานี่คือหีทีมีบุญและบาปเป็นผู้ตัด ตอนไหนบูดแรงกว่าก็ทำสิ่งที่ดี แก้จนบูดบาป เราก็ทำสิ่งที่ดี แต่กับบูดแรงกว่าก็ทำสิ่งที่เลว แก้บูดบาปมาป แรงเท่ากัน เราก็ทำสิ่งที่ไม่บูดบาปและไม่บาป ผู้ที่เข้าใจว่าบุปของตัวเองย่อมแสดงว่าเขามีในก้วทน เป็นการเข้าใจผิดและบาปเป็นว่าทำให้เขาคิดเช่นนั้น ถาม ผมอยากเข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างคุณบ้าง แก่รู้ว่าวิกฤติยหนา สมาธิอค่อย แล้วไม่ค่อยมีเวลา ไม่ทราบจะทำอย่างไร จึงต้องรอไปก่อน ตอบ ก็เพราะรายมีแต่ละหนา สมาธิไม่ค่อยถึงนะ เราถึงต้องฝึกกัน ถ้าจะต้องไปฝึกทำไม แต่ที่ว่างไม่มีเวลา ต้องรอไปก่อนจนกว่าอาว่า ขอตอบว่าถ้าจะรอให้ว่าง "จนกายกิเทเวลาว่างไม่ได้" และเวลานั้นก็อาจอคุณด้วย ถาม คนเข้าวัดปฏิบัติธรรมจะทำให้กวิทางโลกเอยชลง คายเป็นคนเกียรติคร้าบจริงหรือไม่ ตอบ ไม่จริง ยิ่งปฏิบัติธรรมมาก ๆ ยิ่งรอเห็นว่าชีวิตคนมนุษย์หนัก ต้องทำความดี แข่งเวลา ไม่อย่างนี้เยอะแก่แล้วก็สร้างบุญไม่ค่อยไหว หรือถ้าทายเสียก่อน เลยไม่ได้ทำอะไร ดังนั้นคนประพฤติธรรมจะต้องเป็นคนหยืน ส่วนพวกที่เข้าวัดปฏิบัติธรรมแล้วก็เกียรติกัน แสดงว่าเขาเกียรติน่ารามาก่อน แค่แกเวลาให้เขาฝามารบ่ะใจไม่อยากจะฝึก ]