สูญสงสัย : หน้า 68/130

สูญสงสัย อมร ทัตะฐาน ไม่ใช่เพราะว่าเขาเหล่านั้นอกหัก หรือมีความผิดหวังในชีวิต แต่เป็นการตั้งสัจของผู้เห็นธรรม ดิฉันยังคิดเลยว่า "ไม่น่าจะเป็นไปได้" เขาน่าจะหลงในรูปและปรัชญามากกว่า เพราะรูปหน้าตาของทุกคนที่ตั้งสัจจะก็ไม่ใช่จะห่ร เลย เรื่องที่ดิฉันจะเล่าให้ท่านฟังนี้ เป็นเรื่องจริงดั่งที่ดิฉันได้ประสบมากับชีวิต และดิฉันคิดว่าน้อยคนนักที่จะพบเหตุการณ์เช่นนี้ ดิฉันอาจเป็นลูกเสี้ยววิทยาศาสตร์ อยู่ที่โรงเรียนประถมนคร ตี อ. ยานนาวา จ. พระนคร เรื่องจริงที่สนุกและทำให้ดิฉันสงสัย และอยากจะเล่าให้ทุกท่านฟังคือ วันนั้นขณะที่ทุกคนกำลังสนใจอยู่กับการทำดอกไม้เพื่อเตรียมบวชพระไชยบูลย์ แค่ฉันไม่ใช่ช่วยทำดอกไม้ ดิฉันอยู่ในครัวว่ากับข้าวหงข้าว เพื่อเลี้ยงคุณครูที่มาช่วยทำดอกไม้ทั้งหลัง บ้าน ทุกคนกำลังทำดอกไม้กันอยู่ และกำลังสนใจฟังคำท่านาว ๆ ดิฉันเลย ขอให้นายฉันบ้าง ผู้หานายฉันก็ คือ พี่เผด็จนเอง "ดิฉันกำลังเคราะห้ายที่สุดในนี้ ถ้าข้าทุกธุระจะตาย ให้ระวังให้มาก ส่วนเรื่องอ่อนใจไม่ต้องคิดถึง ขอให้ทำบุญๆ ปลอดปลา ปลอดสัตว์และทำสมาธิเบาบ้าง เพราะเป็นบุญใหญ่จะช่วยให้ธรรมชนั่นทำไม่นั้น" จากการที่จะได้ทำงานวันนี้ ดิฉันเมาฎใจเลย และเกือบจะไม่มีโอกาส ได้เขียนเรื่องให้ท่านผู้อ่านทราบแล้ว เหตุการณ์ครั้งแรกทำให้ดิฉันคิดว่าต้องตายไปแล้วคือ วันนี้ดิฉันเดินข้ามถนนเพื่อไปบ้านธรรมประสิทธิ์ รถสาย 4 พึ่งจาก