การเห็นธรรม: โอกาสและการปฏิบัติ : หน้า 29/130

ด้ว ย ชีวิต △ บุญเกื้อ กำประยูร สำหรับการเห็นธรรมนั้น ไม่จะลงไปว่าเห็นหรือไม่ หรือเห็นเมื่อไร ทุกคนมีโอกาสเห็นนั่น อยู่ว่าช้าเร็ว อย่างน้อยสุดก่อนตายก็จะได้เห็น ทุกคนถ้าฝึกจริง เมื่อสัปดาห์สุดท้ายของภาคนั้น ปีการศึกษา ๒๕๒๒ พี่สุวิมุ นุชอา หัวหน้า หมวดหัดศึกษาโรงเรียนประถมนนทรี ได้ทราบจากท่านอาจารย์ใหญ่ว่าสอนการกัน สมัครไช่ช่วยทำอูในงานบวชของพระภิกษุไชบูย์ พี่สุวิมุจึงต้องขอรบจากครู ในหมวด และเพื่อนครูหลายคนให้ช่วยกันไปทำสำหรับธรรมะประสิทธิ์ ในวันที่ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๒๒ เกือบจะเข้าใจไม่เคยจ้าวปานเสียอยู่ที่ไหน เพียงจะมุ่ง จักรั่งเนื้อครั่งแรก สำหรับการปฏิบัติธรรมบันธรรมะประสิทธิ์ ชีพเจเคยราบ มาบ้างดิน ๆ หน่อย ๆ จากการที่ท่านอาจารย์ใหญ่ได้พูดให้ฟัง แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้มา ปฏิบัติจริง ๆ และเคยเห็นวิธีปฏิบัติอย่างจากอาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์ เมือเรียนอยู่ ฝึกทักษะ ได้พบการปฏิบัติจริง ๆ เน้นครั้งแรกในบวชของท่านไชบูย์ คือใน วันที ๒๕ สิงหาคม และขำพาลกทดลองปฏิบัติ หลังจากที่ท่านไชบูย์ ได้บวชแล้ว พี่ก็ได้ฝากบอกอาจารย์มาว่าข้าพเจ้า ควรไปด้วย เพราะหนีทางก็จะเห็นธรรมะ สำหรับการเห็นธรรมะไม่จะลงไป ว่าจะเห็นหรือไม่ หรือจะเห็นเมื่อไหร่ ทุกคนมีโอกาสเห็นนั่น อยู่ว่าจะช้าหรือเร็ว อย่างน้อยที่สุดก่อนตายก็จะได้เห็นทุกคน ถ้าฝึกจริง ๆ เคยที่เขาไม่เชื่อว่า จะทำได้ เพราะไม่เคยทำมาก่อน และการทำใจให้หยุดนิ่งนั้นจะเป็นการยาก สำหรับคนที่ไม่เคย แต่เพื่อน ๆ ที่โรงเรียนด้วยกันก็ไม่มีใครเชื่อว่าทำได้ แกก็ได้