ข้อความต้นฉบับในหน้า
๙๙
จะเรียนธรรมได้ช้า เพราะศีลและสมาธิอ่อนควบคู่จึงจะเกิดปัญญาได้ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๒๒ ท่านนี้ไปตั้งฐานที่บ้านธรรมประสิทธิ์อีกหนึ่งคราวคุณ ศรีพรศรีเป็นคนคุม ให้ฉันเดินธุดงค์ ๆ ขณะทีเคี่ยวโรงเรียนเองก็เกิดเสียงดังไม่ใช่กลายใครปฏิกิริกา พอดังแล้วก็ส่วงโรงแจ้งเสนอคราวก่อน ครั้งแรกฉันไม่เคยเดินผ่าน ๆ เสียงก็แหบ พออิตกุณย์ มีเสียงไม่รบกวนมาเท่าไหร่ เดินผ่านได้ก็นิยมทีเดียว
ตั้งแต่ฉันเริ่มปฏิบัติธรรมนี้ ครูที่โรงเรียนหลายคนก็แปลกใจ เพราะปกติฉันเป็นคนโหมดจริง โกรธง่ายหายเร็ว ใจร้อน แต่ตอนนั้นกลับกลายเป็นคนไม่โกรธ ใจเย็นลงมาก จนเกิดสนใจค้นคว้าเรียนธรรมกันหลายคน ฉันจึงได้ติดต่อคุณวิเวิคลและคุณบุญเกื้อขอให้เธอทั้ง ๒ ช่วยสอนธรรมแก่ครูและเด็กโรงเรียนคราวมาบ้าง เธอเต็มใจ เพราะการซ้ำซากธรรมมันก็ศิลบอย่างยิ่ง ยิ่งการบูชาก็ไม่ค่อยจะเป็นอัิค เพราะการชำธรรมมันก็เป็นศิลบอย่างยิ่ง ยิ่งกว่าการบูชในใจ คิดยังไงก็อาจให้ญาณสนา จะใจบิฏิบัติธรรม เมื่อล่วงแล้วจะช่วยเผยแพร่ธรรมะของพระพุทธเจ้าเพื่อจะได้ช่วยเค้น ๆ ให้ได้รับความสุขกันจริงบ้าง
วัดที่พวกเราสร้างนี้จะสำเร็จได้ก็ด้วยทุกคนยอมอดทนเพื่อศาสนา ด้วยแรงตะกะราและผลการปฏิบัติธรรมของเรา เราได้ตั้งจิตจะไว้จะปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัดไม่ยอดลดลงไปสู่เดียฉานวิชา เช่นการครูหมอ บอกหวย รัฐมันท์บ่าเสกอะไรเลย ถ้าใครตั้งใจจะปฏิบัติธรรมจะสอนให้ คนที่เป็นลูกศิษย์คุณยายยันต์ได้ั้งจึงจะบำเพ็ญเนกขัมบารมี คือการออกจากกาม ประพฤติพรหมจรรย์ หลายคนจะบวชไม่สักทั่งหญิงชายหลายคน จะขอเผยแพร่ศาสนาในทางที่ถูกต้อง จะไม่ให้ศาสนาท้องเลยประสบปัญหาไพรดาศาสตร์ ตัวฉันเองนอกจากเข้าไม่ได้มานานแล้ว เพราะเมื่อพวกเรืองมาก จอจุนหนาที่พวกบ้านธรรมประสิทธิ์จะสร้างวัด ยิ่งได้มาเห็นว่าพวกเขาปฏิบัติกันจริง ขอสู้ทุกคน ผู้ที่อ่านหนังสือนี้ทราบความจริงข้อ นี่ ฉันรับรองว่าที่เขียนนี้เป็นความจริงทั้งสิ้นได้แง่ดีเองเลย
☆ วรณี สุนทรเวช