การสร้างอนาคตผ่านการปฏิบัติธรรม : หน้า 228/407

เราก็สร้างปัจจุบันและอนาคตให้ดีด้วยการทำตามแบบแผน ตามหลัก วิชชาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงวางเอาไว้ ในสมัยพุทธกาล เมื่อต่างปวารณากันแล้ว ก็แยกย้ายกันไปปฏิบัติ ธรรม เพื่อแสวงหาที่วิเวก พบสถานที่รื่นรมย์ตรงไหน โคนไม้ ลอม ฟาง ในถ้ำ ในอาราม เรือนว่าง ภูเขา ชายทะเล ป่าไม้ หรือที่ไหนที่ เห็นว่าเหมาะสม เป็นที่รื่นรมย์ อยู่แล้วสบาย ปราศจากเหลือบยุงริ้น ไร คนภัยคนพาล ดินฟ้าอากาศเหมาะสม อาหารการกินสมบูรณ์ ก็ จะใช้สถานที่นั้นประพฤติปฏิบัติธรรม เมื่อต่างแยกย้ายกันไปปฏิบัติธรรม ก็ได้อาศัยการปวารณานี้แหละ เป็นโอกาสให้ได้พบปะเจอะเจอกัน อยู่ห่างกันก็ยังระลึกนึกถึงกัน เมื่อ ได้ยินข่าวคราวจากใครที่เขามาเยี่ยมเยียนว่า เพื่อนสหธรรมิกรูปนั้น รูปนี้กำลังจะออกนอกเส้นทาง จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ยังอาศัย ความเอ็นดูไปเยี่ยมเยียนไปมาหาสู่ หาทางที่จะแนะนำเพื่อน สหธรรมิกตามที่ได้ปวารณากันเอาไว้ บางรูปก็เตือนโดยตรงตอนนั้น ได้เลย บางรูปก็ต้องหาโอกาสเตือนทางอ้อม ค่อย ๆ ปรับจิตปรับใจ จนกระทั่งจิตใจเขาเกลี้ยงเกลาสะอาดพอที่จะรองรับคำแนะนำที่ดีได้ จึงค่อยแนะนำกันไป เป้าหมายของเราจะต้องไปสู่อายตนนิพพาน ไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เราจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมเพียงลำพังไม่ได้ ต้องไปเป็นทีม และทีมจะไป ด้วยกันได้จะต้องมีความรู้ ความบริสุทธิ์เท่าเทียมทันกันทั้งทีม เพราะ ฉะนั้นแม้ว่าเราจะอยู่ห่างไกลกันแค่ไหนก็แล้วแต่ เมื่อได้เห็น ได้ยิน V www.kalyanamitra.org เส้นทางสีขาว ๑๔๗