ความรู้พื้นฐานเรื่องพุทธมามกะ : หน้า 21/210

บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่องพุทธมามกะ 2.1 พุทธมามกะคืออะไร คำว่า “พุทธมามกะ” แปลตามศัพท์ว่า “ผู้ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นของเรา หมายถึง ผู้ประกาศตนว่า ขอถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ หรือผู้ประกาศตนว่า เป็นผู้นับถือพระพุทธ ศาสนา” คำว่า “พุทธมามกะ” ตามความหมายในพระไตรปิฎก คือ ผู้นับถือพระรัตนตรัย ดังที่ บันทึกไว้ว่า “พุทธมามกะ คือ ผู้นับถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์” 3 ดังนั้น ใครก็ตามที่นับถือพระรัตนตรัย ผู้นั้นก็จะได้ชื่อว่า เป็นพุทธมามกะทั้งสิ้น บุคคล นั้นอาจจะเป็นพระภิกษุ พระภิกษุณี สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ชาวพุทธ คนที่นับถือพระพุทธ ศาสนาทั่ว ๆ ไป หรือบางคนอาจจะเคยนับถือสิ่งอื่นมาก่อน แต่เมื่อเขาเปลี่ยนมานับถือ พระรัตนตรัย บุคคลนั้นก็ได้ชื่อว่าเป็นพุทธมามกะเช่นเดียวกัน แม้คำว่า “พุทธมามกะ” จะหมายรวมถึงพระภิกษุ ภิกษุณี และสามเณรด้วย แต่โดย ทั่วไปหมายเอาคฤหัสถ์เป็นหลัก ได้แก่ อุบาสก อุบาสิกา หรือชาวพุทธทั่วไป ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพุทธมามกะจะต้องมีความนับถือต่อพระรัตนตรัยด้วยใจจริง และต้อง ปฏิบัติตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วย ผู้ที่พ่อแม่เป็นพุทธมามกะแต่ตนไม่ได้นับถือพระรัตนตรัยและไม่ปฏิบัติตามพุทธธรรม บุคคลนั้นไม่ได้ชื่อว่าเป็นพุทธมามกะ แม้ในทะเบียนบ้านจะระบุว่านับถือพระพุทธศาสนาก็ตาม แม้ผู้นั้นจะบวชเป็นพระภิกษุก็ไม่ได้ชื่อว่าเป็นพุทธมามกะ ดังที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า 3 คำว่า สรณะ แปลว่า ที่พึ่ง ที่ระลึก *พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ. 9 ราชบัณฑิต), คำวัด, พิมพ์ครั้งที่ 1, (กรุงเทพฯ : เลี่ยงเชียง, 2548), หน้า 687. มก, สุตฺตนฺตปิฏเก ขุททกนิกายสฺส มหานิทเทโส (สยามรฏฐสฺส เตปิฎก), (กรุงเทพฯ : มก, 2538), เล่ม 29 ข้อ 195 หน้า 156. 20 DOU คู่มือ พุทธมามกะ