การเผยแผ่วิชชาธรรมกาย : หน้า 87/210

เข้าถึงพระธรรมกายของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ณ วัดโบสถ์บน บางคูเวียง ในวัน เพ็ญเดือน 10 ครั้งนั้นจึงเป็นดุจประกาศนียบัตรรับรองความเป็นคนจริงและปฏิปทาอัน ถูกต้องของท่านได้อย่างชัดเจน ยิ่งกว่านั้นยังเป็นเครื่องยืนยันว่า พระธรรมกายอันเป็นแหล่ง แห่งความสุข ความบริสุทธิ์ และความรู้แจ้งนั้น มีอยู่จริงภายในตัวของมนุษย์ทุกคน เผยแผ่วิชชาธรรมกาย : หลังจากรู้เห็นธรรมแล้ว ในครั้งแรกพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำฯ คิดจะปลีกตัวหลีกเร้นไปหาความสงบสงัดตามป่าเขาหรือในชนบท เช่นเดียวกับ พระภิกษุที่ใฝ่ใจในการปฏิบัติสมัยนั้น แต่เมื่อนึกถึงเพื่อนมนุษย์ที่ยังตกทุกข์ ไร้ที่พึ่ง อีกจำนวนมาก ท่านจึงคิดจะสอนเพื่อสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ ตามอัธยาศัยที่รักการบำเพ็ญ ประโยชน์อันเป็นปกติวิสัยของท่าน ครั้นออกพรรษา รับกฐินแล้ว ท่านจึงเดินทางไปปฏิบัติธรรม และสอนที่วัดบางปลา ตำบลบางเลน จ.นครปฐม เวลาผ่านไปราว 4 เดือน ก็มีพระภิกษุปฏิบัติได้เป็นพยานในการ บรรลุธรรมจำนวน 3 รูป และฆราวาสอีก 4 คน การสอนครั้งนี้ นับเป็นจุดเริ่มต้นของการ เผยแผ่วิชชาธรรมกาย ต่อมาท่านได้เดินธุดงค์ไปสอนในที่ต่าง ๆ อีกหลายแห่ง มีประชาชนมาศึกษาธรรม- ปฏิบัติกันเป็นจํานวนมาก และต่างได้รับผลดีตามกำลังแห่งการปฏิบัติของตน ๆ เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ : ในราวกลางปี พ.ศ. 2461 ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็น เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จึงเดินทางออกจากวัดพระเชตุพนฯ มาจำพรรษาที่วัดปากน้ำฯ ซึ่งในขณะนั้นมีสภาพกึ่งวัดร้าง ควรปรับปรุงแก้ไขให้เรียบร้อย ในระยะแรก การบริหารและการพัฒนาวัดไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากพระเก่าและชาว บ้านที่นั้น มีอัธยาศัยเป็นนักเลง ปกครองดูแลยาก แต่ท่านก็มิได้ย่อท้อ เร่งรัดกวดขันพระภิกษุ สามเณรให้ประพฤติถูกต้องตามพระธรรมวินัย และเปิดสอนธรรมปฏิบัติแก่พระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา และประชาชนทั่วไป อย่างจริงจัง เมื่อมีประชาชนมาปฏิบัติธรรมได้รับผลดี เป็นจำนวนมาก และต่างเล่าขานกันต่อไปในวงกว้าง ชื่อของท่านจึงเป็นที่รู้จักในนาม “หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ” พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ เป็นพระมหาเถระผู้ถึงพร้อมทั้งปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ ได้สร้างคุณประโยชน์ไว้แก่พระพุทธศาสนามากมาย โดยเฉพาะการค้นพบวิชชาธรรมกาย 86 DOU คู่มือ พุ ท ธ ม า ม กะ