การจำแนกกฎประจำโลก : หน้า 126/210

ก็จะเสื่อมสภาพไปตามวันเวลา ไม่มีใครต้านทานไว้ได้ กฎหมายกับกฎจารีตประเพณีนั้น เป็นกฎที่มนุษย์กำหนดขึ้นเอง ยังอยู่ในสภาพลอง ผิดลองถูก ไม่ตรงตามความเป็นจริงเสมอไป เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคม เทคโนโลยี สภาพดินฟ้าอากาศ กฎหมายกับกฎจารีตประเพณีก็จะต้องถูกแก้ไขกำหนดขึ้นใหม่ตามความ เหมาะสมของเหตุการณ์ต่าง ๆ ในยุคนั้น ๆ แต่กฎแห่งกรรมกับกฎไตรลักษณ์นั้น เป็นกฎที่มีอยู่แล้วในธรรมชาติ พระสัมมาสัม พุทธเจ้าทรงเป็นผู้ค้นพบสองกฎนี้ด้วยญาณทัสนะของพระองค์เอง และนำมาเปิดเผยให้ชาว โลกทราบว่า สองกฎนี้เป็นกฎเหล็กที่ควบคุมชะตาชีวิตของมนุษย์เอาไว้ แต่ไม่ได้ทรงเปิดเผยว่า สองกฎนี้มีอยู่ในธรรมชาติได้อย่างไร และใครเป็นผู้ตราสองกฎนี้ขึ้นมา เพราะเมื่อบุคคลใด สามารถบรรลุนิพพานได้ดุจเดียวกับพระองค์แล้ว เขาก็จะรู้เบื้องหลังเรื่องนี้ด้วยตนเอง กฎแห่งกรรมและกฏไตรลักษณ์นี้เป็นกฎที่มีอันตรายอย่างยิ่งต่อมวลมนุษยชาติ เพราะ หากใครทําผิดกฎแห่งกรรม แม้จะด้วยความไม่รู้หรือไม่เจตนาก็ตาม โทษที่เกิดขึ้นกับชีวิตก็จะ ยังคงมีอยู่ และโทษที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ใช่แค่ส่งผลให้เกิดความทุกข์ในขณะปัจจุบันเท่านั้น แต่ยังจะ ส่งผลเป็นความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ทั้งในชาตินี้ ชาติหน้า และชาติต่อ ๆ ไปอีกด้วย ทำให้ ชีวิตต้องเผชิญกับความทุกข์ยากลำบากต่าง ๆ นานาอย่างไม่รู้จบรู้สิ้น เปรียบเหมือนคนทำผิด เพียงครั้งเดียว แต่ต้องถูกจองจำเป็นนักโทษ และโดนลงทัณฑ์ ทนทรมานอยู่ในคุกตลอดชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรมเท่าใดนัก แต่เพราะการตรัสรู้ทำให้พระองค์ทรงพบว่า หนทางเดียวที่มนุษย์ทั้งโลกจะรอดพ้น จากความทุกข์ประจำชีวิต จากอันตรายของกฎแห่งกรรม และจากการถูกทำลายล้างด้วยกฎ ไตรลักษณ์ ก็คือ ต้องสอนให้ชาวโลกทุ่มเทปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 จนกระทั่งบรรลุนิพพาน เพราะนิพพานนั้น มีสภาวะแห่งความสิ้นจากทุกข์ สภาวะแห่งความสิ้นวิบากกรรม และสภาวะ แห่งความสิ้นไตรลักษณ์ จึงมีแต่ความสุข ความบริสุทธิ์ และความเป็นอมตะล้วน ๆ กฎแห่งกรรม และกฎไตรลักษณ์จึงตามไปครอบงำาไม่ได้ 4) ทรงสอนให้มีตนเองเป็นที่พึ่งในการกำจัดทุกข์ ในการปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้หลักการปฏิบัติไว้ อย่างชัดเจนว่า บทที่ 5 แ น ว ท า ง ป ฏิ บัติเพื่อการพ้นทุกข์ DOU 125