พระเจ้าอโศกมหาราชและการเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 40/210

4. พระมหารักขิตเถระ ไปแคว้นโยนก 5. พระมหาธรรมรักขิตเถระ ไปมหารัฐชนบท 6. พระรักขิตเถระ ไปแคว้นวนวาสี 7. พระมหานามเถระ ไปมหิสกมณฑล 8. พระโสณเถระและพระอุตตรเถระ ไปสุวรรณภูมิ 9. พระมหินทเถระ พระอิฏฐิยเถระ พระอุตติยเถระ พระสมพลเถระ และพระภัทรศาล เถระ ไปประกาศศาสนาในเกาะตัมพปัณณ์ทวีป (ประเทศลังกา) ต่อมาได้ทรงโปรดให้พระสังฆมิตตาเถรีนำหน่อพระศรีมหาโพธิ์ จากพุทธคยาไปปลูก ณ เมืองอนุราธปุระ ที่ประเทศลังกา พร้อมทั้งให้อุปสมบทแก่เหล่ากุลสตรีในลังกาที่ประสงค์จะ เป็นภิกษุณี เมื่อพระเจ้าอโศกมหาราชทรงมีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคงแล้ว พระองค์ทรงใช้หลัก “ธรรมราชา” เป็นหลักนโยบายในการปกครอง ทรงศึกษาและประพฤติ ปฏิบัติธรรมะอย่างเคร่งครัด ทรงก่อสร้างหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นประโยชน์ให้แก่ประชาชน ตลอดจนทรงเน้นเรื่องธรรมทาน คือการแนะนำสั่งสอนธรรมะ คือ การดำเนินชีวิตที่ถูกต้องให้ แก่ประชาชน ทรงแนะนำให้ประชาชนประพฤติปฏิบัติธรรมและทรงส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีเช่น ลูกต้องเชื่อฟังบิดามารดา ลูกศิษย์ต้องเชื่อฟังครูบาอาจารย์ และให้ปฏิบัติต่อคนรับใช้อย่างดี เป็นต้น ต้นแบบพุทธมามกะ แม้พระเจ้าอโศกมหาราชจะทรงเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งของโลก พระองค์ก็ ทรงเป็นอุบาสกและอัครศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในพระพุทธศาสนา พระองค์ยังทรงศึกษา พระไตรปิฎกจากแทบเบื้องบาทของพระอรหันตสาวกเจ้า ดังข้อความที่ปรากฏในศิลาจารึกที่ ค้นพบ ณ เมืองวีราฏ (ซึ่งขณะนี้เก็บรักษาอยู่ในพิพิธภัณฑ์สถานประจำเมืองกัลกัตตา) พระเจ้า อโศกมหาราชทรงรับสั่งกับพระภิกษุสงฆ์ไว้ว่า “ข้าแต่พระคุณเจ้าทั้งหลาย พระคุณเจ้าย่อมตระหนักดีแล้วถึงความศรัทธาและคารวะ ที่โยมมีต่อพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า และพระสงฆเจ้า” บทที่ 2 ค ว า ม วามรู้พื้นฐานเรื่องพุทธมามกะ DOU 39