ความตั้งใจของคุณยายในการขออโหสิกรรม : หน้า 49/210

ความกลัวเช่นนั้น คุณยายจึงตั้งใจว่าจะขออโหสิกรรมต่อพ่อในยามที่พ่อใกล้จะละโลกตาม ธรรมเนียมที่เคยเห็นมา เพราะถ้าไปขอขมาตอนพ่อยังแข็งแรงอยู่ ท่านอาจจะโกรธขึ้นมาอีกก็ เป็นได้ ต่อมาไม่นาน พ่อของคุณยายก็ล้มป่วยลงและในเช้าวันที่เป็นวาระสุดท้ายของพ่อ หลัง จากดูแลพ่อเสร็จแล้ว คุณยายก็ไปท้องนาตามปกติ เมื่อกลับถึงบ้าน ก็เห็นทุกคนกำลังร้องไห้ กับการจากไปของพ่อ พี่น้องต่างตำหนิว่าคุณยายไปที่ไหนมา ทำไมไม่มาขอขมาพ่อ คุณยายฟัง ด้วยใจที่สงบนิ่ง ไม่ร้องไห้คร่ำครวญ เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ เพียงแต่ใจกับคิด กังวลเกี่ยวกับคำแช่งของพ่ออยู่ตลอดเวลา เนื่องจากกลับมาขอขมาไม่ทัน กลัวว่าจะติดตัวไป ภพชาติเบื้องหน้า เพราะท่านกลัวบาปจึงตั้งปณิธานที่จะตามหาพ่อในสัมปรายภพนับแต่วันนั้น เป็นต้นมา สู่เส้นทางธรรม 1 ในราวปี พ.ศ. 2470 มีข่าวลือว่าหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สามารถสอนคนให้ เข้าถึงธรรมกายได้ และใครที่เข้าถึงแล้วก็สามารถไปนรก สวรรค์ หรือนิพพานได้ ไปเยี่ยม ญาติมิตรที่ตายไปแล้วก็ได้ อีกทั้งไปช่วยให้พันนรกก็ได้ เมื่อได้ยินข่าวนี้คุณยายดีใจมาก ท่าน ตั้งใจว่าจะต้องไปพบหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญให้ได้ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2478 เมื่อคุณยายอายุ ได้ 26 ปี ท่านตัดสินใจไปอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯ เพื่อแสวงหาธรรม แม้ว่าแม่ของคุณยายจะไม่ เห็นด้วย แต่ก็ไม่อาจเหนี่ยวรั้งคุณยายไว้ได้ แม่จึงมอบเงินให้คุณยาย 2 บาท เพื่อเป็นค่าใช้จ่าย ในการเดินทาง เมื่อมาอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯ แล้ว พอคุณยายสืบทราบว่าคุณนายเลี้ยบชอบไปทำบุญ ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นประจำ อีกทั้งยังเป็นอุปัฏฐากที่สำคัญของวัดด้วย ท่านจึงไปสมัคร ทำงานบ้านให้กับบ้านนี้ ทั้งที่คุณยายมาจากครอบครัวที่มีฐานะพอที่จะเลี้ยงตัวเองได้อย่าง สบาย ๆ มีศักดิ์ศรีและเป็นที่ยอมรับของคนทั้งหมู่บ้าน แต่คุณยายก็ยอมที่จะทำหน้าที่นี้ เพียง เพื่อจะได้มีโอกาสในการไปวัดปากน้ำฯ เนื่องจากในสมัยนั้นการจะเข้าไปอยู่ในวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นเรื่องไม่ง่ายนัก เพราะที่วัดมีพระภิกษุและแม่ชีอยู่เป็นจำนวนมาก 1 และซื่อตรง คุณนาย- คุณยายเป็นผู้ที่ขยันขันแข็ง อดทน มีระเบียบวินัย รักความสะอาด และ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) 48 DOU คู่มือ พุทธมามกะ