วิชชา 3 และการกำจัดทุกข์ : หน้า 118/210

วิชชาที่ 2 จุตูปปาตญาณ คือ ความรู้แจ้งที่ทรงทำให้สามารถระลึกชาติย้อนดูความ เป็นมาแต่หนหลังของเพื่อนร่วมโลกได้ วิชชาที่ 3 อาสวักขยญาณ คือ ความรู้แจ้งที่ทำให้ อาสวกิเลสซึ่งเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ หมดสิ้นไปอย่างถาวรได้ วิชชา 3 นี้เอง ที่ทำให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้ความจริงทั้งหมดของโลกและชีวิต สามารถกำจัดทุกข์ได้หมดสิ้น และตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ ต่อชาวโลก ทำให้ชาวโลกทุกยุคทุกสมัยได้ฟังความรู้ของพระองค์เป็นเครื่องมือในการกำจัด ทุกข์ให้แก่ตนเอง ในอดีตที่ผ่านมา ได้มีผู้ที่เห็นทุกข์ภัยในชีวิตเป็นจำนวนมาก แต่ก็หาหนทางแก้ไขกัน ไม่พบ จนกระทั่งโลกได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น พระองค์ทรงมีน้ำพระทัยกรุณาสั่ง สอนหนทางพ้นทุกข์ให้แก่ชาวโลกโดยตลอด จึงทำให้มีผู้คนจำนวนมากจากทุกชั้นวรรณะต่าง พากันสละเรือน สลัดทิ้งความยินดีในทางโลก หันมายินดีในทางธรรมโดยออกบวชเป็นบรรพชิต ทุ่มเทศึกษาและปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ตามคำสอนของพระพุทธองค์อย่างชนิดอุทิศชีวิต เป็นเดิมพัน โดยพยายามรักษาใจให้ผ่องใสเป็นสมาธิ อยู่ในทุกอิริยาบถ ตลอดวันตลอดคืน จน กระทั่งสามารถทำใจหยุดนิ่งเป็นสมาธิอย่างต่อเนื่องไม่ถอนถอยได้บรรลุโลกุตตรธรรม ที่เรียกว่า นิพพาน หลุดพ้นจากทุกข์ตามพระองค์ไปได้เป็นจำนวนมหาศาล สำหรับอริยมรรคมีองค์ 8 ที่พระพุทธองค์ทรงนำมาสั่งสอนชาวโลกนั้น บางครั้ง พระองค์ก็ทรงเรียกชื่อแตกต่างกันไป เช่น หนทางอันประเสริฐ หนทางแห่งความไม่ประมาท ฯลฯ เพื่อให้เหมาะสมกับระดับพื้นฐานความรู้ของผู้ฟังธรรม แต่บางครั้งก็ทรงเรียกว่า “กุศล” เพราะแปลว่า ความถูกต้อง ความดีงาม ซึ่งหมายถึง หนทางกำจัดทุกข์ให้หมดสิ้นไป นอกจากนี้ บางครั้งพระองค์ก็ทรงเรียกว่า “สมาธิประกอบด้วยองค์ 7” เพราะ ต้องการจะแบ่งการปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 เป็น 2 ระดับ คือ 1) ระดับเบื้องต้น ได้แก่ การปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ในระดับกัลยาณปุถุชน คือ บุคคล ที่ยังก้างัดทุกข์ไม่หมดสิ้น 2) ระดับเบื้องสูง ได้แก่ การปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ในระดับพระอริยบุคคล คือ บุคคล บทที่ 5 แ น ว ท า ง ป ฏิ บัติเพื่อการพ้นทุกข์ DOU 117