ข้อความต้นฉบับในหน้า
โอวาทชุดที่สาม คือ คำสอนที่มุ่งปลูกฝัง “วิธีการดำเนินชีวิตเพื่อรักษาใจให้ผ่องใส
และไม่ก่อบาปก่อเวรใหม่เพิ่ม” ให้แก่ชาวโลก ซึ่งมีทั้งหมด 6 ประการ ได้แก่
1) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ต้องระวังคำพูดของตนเองให้ดี อย่าก่อบาปก่อ
เวรด้วยปาก โดยเริ่มต้นฝึกจาก “การไม่ว่าร้ายผู้ใด” เพราะนั่นคือการฝึกพูดด้วยใจที่ผ่องใส
เป็นสัมมาวาจา
2) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ต้องระมัดระวังมือเท้าของตนเองให้ดี อย่าก่อ
บาปก่อเวรด้วยมือด้วยเท้าของตน โดยต้องเริ่มฝึกฝนจาก “การไม่ทำร้ายผู้ใด” เพราะนั่นคือ
การฝึกการกระทำด้วยใจที่ผ่องใสเป็นสัมมากัมมันตะ
3) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ต้องระมัดระวังการประกอบอาชีพของตนเองให้ดี
อย่าเลี้ยงชีวิตด้วยการก่อบาปก่อเวรเพิ่ม โดยเริ่มฝึกจาก “การรักษาศีลและมารยาทของตน
ให้ดี” เพราะนั่นคือการฝึกประกอบอาชีพด้วยใจที่ผ่องใสเป็นสัมมาอาชีวะ
4) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ต้องระมัดระวังการใช้สอยปัจจัย 4 ให้ดี เพราะ
หากใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ก็จะเป็นเหตุให้ก่อบาปก่อเวรที่เป็นความเสียหายต่าง ๆ ขึ้นมาทันที เช่น
เสียทรัพย์เปล่า เสียแรงเปล่า เสียบุญเปล่า เสียเวลาเปล่า เสียมิตรแต่เพิ่มศัตรู ที่เสียอย่างยิ่ง
คือเสียนิสัย เพราะเพียงได้นิสัยเอาแต่ใจ นิสัยเห็นแก่ได้ นิสัยมักง่าย แค่นี้ก็พร้อมจะก่อบาปก่อ
เวรได้ไม่หยุดหย่อนแล้ว โดยพระองค์ทรงให้เริ่มฝึกจาก “การรู้ประมาณในการบริโภคอาหาร
ให้พอเหมาะพอดีกับสุขภาพร่างกาย” เพราะนั่นคือการฝึกความเพียรละชั่วด้วยใจที่ผ่องใส
เป็นสัมมาวายามะ
5) พระองค์ทรงสั่งสอนให้รู้ว่า ความสงบของชีวิตเริ่มต้นที่การประคองใจให้อยู่ในตัว
โดยต้องเริ่มฝึกจาก “การเลือกที่นั่งและที่นอนในที่สงบ” เพื่อที่จิตใจจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน มีเวลา
วางแผนแก้ไขข้อบกพร่องของตนเอง และมีโอกาสได้ฝึกสมาธิให้ใจมีกำลังสติที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป จะ
ได้ไม่หงุดหงิดง่าย หรือวอกแวกง่าย อันจะเป็นเหตุให้พลั้งเผลอไปก่อบาปก่อเวรเพิ่ม เพราะนั่น
คือการฝึกประคองใจให้ผ่องใสอย่างต่อเนื่องเป็นสัมมาสติ
6) พระองค์ทรงสั่งสอนให้รู้ว่า ความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจของคนเรานั้น เริ่มต้นที่
การเพิ่มปริมาณความผ่องใสของใจให้มากยิ่งขึ้น ต่อเนื่องยิ่งขึ้น มั่นคงยิ่งขึ้น โดยต้องเริ่มฝึกจาก
“การหมั่นเจริญภาวนาให้ใจหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7” ในทุกโอกาสที่เอื้ออำนวย
บทที่ 5 แ น ว ท า ง ป ฏิ บัติเพื่อการพ้นทุกข์ DOU 131