บทที่ 5 แนวทางปฏิบัติเพื่อการพ้นทุกข์ : หน้า 113/210

บทที่ 5 แนวทางปฏิบัติเพื่อการพ้นทุกข์ 5.1 ความจริงของชีวิต นับตั้งแต่วินาทีแรกที่มนุษย์คลอดออกจากครรภ์มารดา ต่างคนต่างก็นำปัญหาประจำ ชีวิตหลายอย่างติดตัวมาด้วย ปัญหามากมายเหล่านี้ เช่น ความหิว ความร้อน ความหนาว ความแก่ ความเจ็บ ความตาย เป็นต้น ต่างฝังแน่นอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาโดย ไม่ทราบสาเหตุ เราไม่รู้ความจริงเลยว่า ปัญหาเหล่านี้ถูกบรรจุอยู่ในตัวเราได้อย่างไร และ อะไรเป็นสาเหตุให้เกิดปัญหาเหล่านี้ขึ้นมา เรารู้แต่เพียงว่า ทุกปัญหาล้วนกำลังถาโถม จู่โจม ทำร้าย ทำลายชีวิตของเราอยู่ทุก ลมหายใจเข้าออก ความเหี้ยมโหดทารุณอย่างไร้เหตุผลและไร้ความปรานีนี้ ได้ทำให้ผู้คนทั้ง โลกต่างต้องหลั่งน้ำตาแห่งความสูญเสียมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ปริมาณน้ำตาแห่งความเศร้า โศกเสียใจจึงมากมายยิ่งกว่าปริมาณน้ำในแม่น้ำและน้ำในมหาสมุทรทั้งโลกรวมกัน หากมีใคร สามารถเก็บน้ำตาของคนทุกยุคทุกสมัยมารวมกันไว้ โลกคงจะต้องจมอยู่ในทะเลน้ำตาอย่าง แน่นอน นี่คือสภาพความจริงของชีวิตมนุษย์ที่ถูกบีบคั้นด้วยสารพัดปัญหาโดยไม่ทราบสาเหตุ ไม่ว่าใครจะยอมรับหรือปฏิเสธเรื่องนี้ก็ตาม ทุกคนก็ยังต้องเผชิญกับปัญหาประจำชีวิตเช่นนี้อยู่ เรื่อยไป ไม่เฉพาะมนุษย์เท่านั้น แม้เทวดาก็ล้วนต้องเผชิญปัญหาประจำชีวิตของตนทั้งสิ้น ปัญหาประจำชีวิตมนุษย์นั้น ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นเฉพาะในยุคของเราเป็นยุคแรก แต่ได้ เกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกยุคทุกสมัย มานานแสนนานแล้ว นานจนเกินกว่าจะนับเวลาได้ ชาวโลกใน ยุคก่อนต่างรู้ซึ้งถึงความรุนแรงร้ายกาจของแต่ละปัญหาอย่างไม่มีวันลืมเลือน แม้จะพยายาม หาทางแก้แต่ละปัญหาอย่างสุดชีวิตแล้วก็ตาม ปัญหาทั้งหลายก็ยังไม่หมดไปสักที ทำได้แค่ บรรเทาปัญหา หรือชะลอปัญหาเท่านั้น แต่ความจริงคือยังหาทางแก้กันไม่ตก ได้แต่ทำใจให้ ปลงตก แล้วจําใจใช้ชีวิตในสภาพถูกมัดมือชกข้างเดียวกันต่อไป เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร ใครที่อดทนไม่ไหว ก็คร่ำครวญหวนไห้ไปตลอดชีวิต ใครที่อดทนไหว ก็ไม่ปริปากบ่น 112 DOU คู่มือ พุทธมามกะ