ข้อความต้นฉบับในหน้า
เลี้ยบถึงกับไว้ใจมอบกุญแจห้องเก็บสมบัติให้คุณยายช่วยดูแล สมบัติล้ำค่าทั้งหมดจะถูกเก็บไว้
ในกําปั่นซึ่งอยู่ในห้องนี้ ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้แม้แต่ลูกหลาน นอกจากเจ้าของบ้านกับ
คุณยาย ด้วยความรับผิดชอบของคุณยาย เจ้าของบ้านจึงมั่นใจว่าเขาสามารถไปไหนมาไหนได้
โดยไม่ต้องห่วงกังวล เจ้าของบ้านจึงทั้งรักและไว้วางใจคุณยายอย่างมาก
เมื่อเห็นคุณยายทองสุข สำแดงปั้น ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่วัดปากน้ำฯ ที่ปฏิบัติ
ธรรมได้ผลดีมาสอนสมาธิที่บ้านของคุณนายเลี้ยบอยู่เป็นประจำ คุณยายก็อยากที่จะเรียนด้วย
จึงหมั่นปรนนิบัติคุณยายทองสุขอย่างดี และเมื่อคุณยายทองสุขสอนธรรมปฏิบัติให้แก่ท่านจน
กระทั่งได้เข้าถึงพระธรรมกาย และแนะนำคุณยายให้ไปหาพ่อด้วยวิชชาธรรมกาย เมื่อคุณยาย
ได้พบพ่อที่ยมโลกของมหานรกขุมที่ 5 เพราะกรรมดื่มสุราเป็นอาจิณแล้ว ท่านได้ขอขมาพ่อ
และอาศัยพระธรรมกายแนะนำพ่อให้อาราธนาศีล 5 พร้อมกับนึกถึงบุญ หลังจากรับศีลแล้ว
พระธรรมกายก็พาพ่อขึ้นไปสวรรค์ จากนั้นคุณยายก็สอนให้พ่อทำสมาธิ เพื่อจะได้ไม่ต้องตกไป
นรกอีก
ทําวิชชา
ต่อมา ปี พ.ศ. 2481 คุณยายได้ขอลาคุณนายเลี้ยบไปบวชชีที่วัดปากน้ำฯ 1 เดือน โดย
มีคุณยายทองสุขเป็นผู้พาไป เมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พบคุณยาย
ครั้งแรก ท่านมองคุณยายนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก็ทักขึ้นมาด้วยถ้อยคำที่ยากต่อการเข้าใจสำหรับ
คุณยายในขณะนั้นว่า “มึงมันมาช้าไป” แล้วท่านก็ส่งคุณยายเข้าโรงงานทำวิชชาในวันนั้นเลย
ซึ่งโดยปกติการที่จะเข้าโรงงานทำวิชชาในสมัยนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายนัก จะต้องผ่านด่าน คือ การ
ทดสอบจากผู้ที่เข้าถึงธรรมกายรุ่นพี่ก่อน จึงจะเข้าโรงงานทำวิชชาได้ แต่คุณยายไม่ได้ผ่าน
ขั้นตอนนี้เลย พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านสั่งให้เข้าไปทำวิชชาได้ทันที
นอกจากการเข้าโรงงานทำวิชชาจะยากแล้ว การมีชีวิตอยู่ในสิ่งแวดล้อมใหม่เช่นนี้ก็
ไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่เพียงแต่ต้องปรับตัวให้เข้ากับสถานที่ใหม่ ยังจะต้องปรับให้เข้ากับบุคคลรอบ
ข้างอีกด้วย เนื่องจากคุณยายเป็นคนใหม่ไม่รู้จักใคร สิ่งของเครื่องใช้ที่ได้รับจึงล้วนแต่เป็นของ
เก่าที่เขาเก็บทิ้งไว้โดยไม่มีใครดูแล แต่คุณยายก็ไม่รู้สึกเสียใจ ท่านนำสิ่งของเหล่านั้นมา
ซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพใช้ได้ นำมาซัก มาขัดถูจนดูสะอาดใหม่เอี่ยมสามารถใช้การได้อย่างดี
ส่วนเรื่องอาหาร คนเก่า ๆ ที่อยู่มาก่อน ก็ไม่ยอมให้คุณยายไปร่วมวงด้วย เพราะท่านมีรูปร่าง
ผอม ตาลึก เนื้อตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ใครเห็นก็ต้องคิดว่าท่านเป็นโรค กลัวจะติดเชื้อโรค
จากท่าน ด้วยเหตุนี้เวลาเขาตักอาหารให้ ก็จะเสือกไสให้เหมือนไม่เต็มใจ คุณยายต้องพบกับ
บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ DOU 49