ข้อความต้นฉบับในหน้า
1
แคว้นมคธ ครั้งนั้นพระองค์เสด็จไปพร้อมพระภิกษุหมู่ใหญ่จำนวน 1,000 รูป ซึ่งล้วนเคยเป็น
อดีตชฏิล คือนักบวชนอกพระพุทธศาสนาทั้งสิ้น พระภิกษุเหล่านี้แต่เดิมมีท่านอุรุเวลกัสสปะ
เป็นผู้นำ ต่อมาเมื่อได้เห็นอิทธิปาฏิหาริย์และได้ฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชฎิล
ทั้งหมดจึงละความเชื่อเดิมแล้วขอบรรพชาอุปสมบทในพระพุทธศาสนา บวชอยู่ได้ไม่นานก็
บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์กันทั้งหมด
2
เมื่อพระพุทธองค์และหมู่สงฆ์เสด็จจาริกถึงพระนครราชคฤห์แล้ว ทรงประทับอยู่ใต้
ต้นไทร อสุประดิษฐเจดีย์ในสวนตาลหนุ่มเขตพระนครราชคฤห์นั้น ครั้งนั้นพระเจ้าพิมพิสาร
กษัตริย์แห่งแคว้นมคธได้เสด็จมาต้อนรับพร้อมด้วยชาวมคธ 12 นหุต หรือ 120,000 คน
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมหมวดอนุปุพพิกถา ได้แก่ ทาน ศีล สวรรค์ โทษของกาม
และอานิสงส์การออกจากกาม จากนั้นพระองค์ทรงแสดงธรรมหมวดอริยสัจ ได้แก่ ทุกข์ สมุทัย
: เหตุแห่งทุกข์ นิโรธ : ความดับทุกข์ และมรรคมีองค์ 8 : หนทางดับทุกข์
ในที่สุดแห่งพระธรรมเทศนา พระเจ้าพิมพิสารและชาวมคธ 11 นหุต ได้บรรลุธรรมเป็น
พระโสดาบัน ชาวมคธอีก 1 นหุต ได้แสดงตนเป็นอุบาสก เมื่อบรรลุธรรมแล้วพระเจ้าพิมพิสาร
ได้แสดงตนเป็นพุทธมามกะโดยตรัสว่า “หม่อมฉันนี้ ขอถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า พระธรรม และ
พระภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอพระองค์จงทรงจำหม่อมฉันว่า เป็นอุบาสกผู้มอบชีวิตถึงสรณะ
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
2) อนาถบิณฑิกเศรษฐีแสดงตนเป็นพุทธมามกะ
3
ครั้งหนึ่ง อนาถบิณฑิกเศรษฐีไปเมืองราชคฤห์ด้วยกิจบางอย่าง ท่านได้ไปพักอยู่บ้าน
ราชคหเศรษฐีซึ่งเป็นพี่เขย ครั้งนั้นอนาถบิณฑิกเศรษฐีได้ทราบจากราชคหเศรษฐีว่า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ทันทีที่ทราบท่านเศรษฐีดีใจมาก ได้ย้อนถาม
ราชคหเศรษฐีถึง 3 ครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่า “ท่านคหบดี ท่านกล่าวว่า พระพุทธเจ้า ดังนี้หรือ” และ
พุทธะ นี้ก็ยากที่จะหาได้ในโลก”
กล่าวอีกว่า “ท่านคหบดี แม้เสียงว่า
1
2
3
ชฎิล ได้แก่ พวกดาบส เรียกว่า ชฎิล เพราะเป็นผู้ทรงชฎา หรือมีผมมุ่นเป็นชฎา
หมายเหตุ 1 หมื่น = 1 นหุต จากสมันตปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัยปิฎก มหาวรรค มก. เล่ม 6 หน้า 118.
มก, เสนาสนขันธกะ, พระวินัยปิฎก จุลวรรค ทุติยภาค, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 9 ข้อ 241-248
หน้า 121-126
บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ DOU 25