ข้อความต้นฉบับในหน้า
-เมื่อพระภิกษุรูปที่สองรับว่า “สัพพีติโย.....” แล้ว พระภิกษุสงฆ์ทั้งหมดจะอนุโมทนา
ผู้กรวดนํ้าจะหยุดกรวด เทน้ำลงทั้งหมด แล้วประนมมือตั้งใจรับพรซึ่งพระภิกษุสงฆ์กำลังให้ต่อไป
- ขณะที่พระภิกษุสงฆ์กำลังสวดอนุโมทนาอยู่นั้น เจ้าภาพหรือประธานในพิธีไม่ลุกไป
ทําภารกิจ หรือธุรกิจอย่างอื่นกลางคัน ควรนั่งรับพรไปจนกว่าจะจบ เพราะเวลานั้นเป็นเวลาที่
พระภิกษุสงฆ์กำลังประสิทธิ์ประสาทพรแก่เจ้าภาพ
-เมื่อพระภิกษุสงฆ์อนุโมทนาจบ จึงกราบหรือไหว้พระภิกษุสงฆ์อีกครั้งหนึ่ง แล้วนำ
น้ำที่กรวดนั้นไปเทที่พื้นดินรดต้นไม้ หรือเทที่พื้นหญ้าภายนอกตัวอาคาร บ้านเรือน เพื่อฝาก
ไว้กับแม่พระธรณีตามคติแต่โบราณ
-การกรวดนํ้า พึงกระทำเมื่อได้บำเพ็ญกุศลหรือความดีอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วเช่นทำบุญ
ใส่บาตร ถวายสิ่งของแด่พระภิกษุสงฆ์ หรือให้ทานแก่คนยากจน หรือเสียสละปัจจัยก่อสร้าง
สาธารณประโยชน์อย่างอื่น แม้จะไม่มีพระภิกษุสงฆ์อนุโมทนาต่อหน้า จะกรวดน้ำคนเดียว
เงียบ ๆ หรือกรวดหลังสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนก็ได้
- การกล่าวคำกรวดน้ำที่เป็นภาษาบาลี พึงศึกษาความหมายให้เข้าใจก่อนเป็นดี ไม่ใช่
ว่ากันมาอย่างไรก็ว่ากันไปอย่างนั้น โดยไม่รู้ความหมายที่แท้จริง จึงต้องถามท่านผู้รู้หรือศึกษา
วิธีการก่อน ทั้งนี้ จะเป็นผลดีแก่ตัวผู้ทำเอง คือ นอกจากจะได้ชื่อว่า ทำถูก ทำเป็นแล้ว ยังจะ
เกิดประโยชน์ที่ต้องการด้วย
-ข้อควรจำเวลากรวดน้ำ คือ ต้องตั้งใจทำจริง ๆ ไม่ใช่ทำเล่น ๆ หรือทำเป็นเล่น หากว่า
ภาชนะใส่นํ้ากรวดไม่มี หรือมีไม่พอกัน ก็พึงนั่งกรวดในใจนิ่ง ๆ โดยนําใจกรวดอุทิศเลย
ไม่ควรไปนั่งรวมกลุ่มกันแล้วจับแขน จับขา จับชายผ้า จับข้อศอกกันแล้วกรวดน้ำ มองดู
ชุลมุนไปหมดไม่งามตา ทั้งไม่เกิดประโยชน์ เพราะจิตใจของผู้กรวดจะไม่สงบเป็นสมาธิ
ซ้ำบางครั้งก็หัวเราะกันคิกคักไปก็มี ต้องกรวดเป็น และตั้งใจกรวดจริง ๆ จึงจะมีผลจริง
7.3.10 การยืน เดิน นั่ง ในบริเวณและสถานที่ปฏิบัติธรรม
1) การยืน
1. การยืนตามลำพัง ควรให้เป็นไปในลักษณะสุภาพ สบาย ขาชิด สง่า ไม่หันหน้าหัน
หลังหรือแกว่งแขนไปมา
บทที่ 7 ค ว า ม รู้ พื้นฐาน ก่อนไปวัด DOU 191
7