การเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 130/210

ตามได้ง่ายที่สุด และนำไปเผยแผ่ได้ง่ายที่สุด การปรับลักษณะคำสอนที่เหมาะแก่การเผยแผ่ เช่นนี้ นอกจากจะช่วยให้การเผยแผ่พระพุทธศาสนากระจายออกไปทั่วโลกได้อย่างรวดเร็ว แล้ว ยังสามารถช่วยเหลือชาวโลกทุกระดับการศึกษา ทุกระดับสติปัญญา ทุกชนชาติ ทุกศาสนา ทุกเพศ ทุกวัย ให้ปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ตามพระองค์ไปได้โดยง่าย ซึ่งส่งผลให้พระองค์ สามารถเพิ่มกำลังชาวพุทธในการขนชาวโลกไปนิพพานได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุดอีกด้วย ทั้งยังเป็นมรดกตกทอดมาถึงชาวโลกในยุคหลัง ให้มีทางรอดพ้นจากทุกข์ประจำชีวิต รอดพ้น จากกฎแห่งกรรม รอดพ้นจากกฎไตรลักษณ์ ตามพระองค์ไปได้อีกด้วย ดังนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงประทาน “โอวาทปาฏิโมกข์” แปลว่า โอวาทเพื่อ ความรอดพ้นจากทุกข์ของคนทั้งโลก ซึ่งเป็นคำสอนที่ทำให้ชาวโลกเห็นความสำคัญของการ ปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ 8 ได้ง่ายที่สุด เรียนรู้ได้ง่ายที่สุด ปฏิบัติตามได้ง่ายที่สุด และนำไป เผยแผ่ได้ง่ายที่สุด เพราะเหมาะแก่ชาวโลกทุกยุคสมัย โอวาทปาฏิโมกข์ ประกอบด้วยคำสอน 3 ชุด โอวาทชุดแรก คือคำสอนที่มุ่งปลูกฝัง “อุดมการณ์ชีวิตที่เป็นสัมมาทิฏฐิ” มี 3 ประเด็น ใหญ่ ที่ต้องรีบบอกให้ชาวโลกรู้ความจริง ได้แก่ 1) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า การที่จะกำจัดทุกข์ได้สำเร็จต้องมี “ความอดทน” เป็นอันดับแรก คนเราทุกคนล้วนต้องอดทนตั้งแต่วินาทีแรกที่คลอดออกจากครรภ์มารดา ซึ่ง เป็นวินาทีวิกฤตที่สุดในชีวิต เพราะขณะนั้นเป็นภาวะที่เราอ่อนแอที่สุด โง่เขลาที่สุด พร้อมที่จะ ตายได้ตลอดเวลา เพียงแค่เราไม่สามารถเรียนรู้เรื่องการหายใจด้วยตนเองให้เป็น ก็ตายได้ เดี๋ยวนั้นทันที ครั้นเมื่อเราหายใจเป็นแล้ว เราจึงได้รู้ว่าเราไม่สามารถยืมจมูกของใครหายใจได้ เลย เป็นการสอนให้รู้ว่า ตัวของเราเองจะต้องเป็นที่พึ่งให้ตนเองไปตลอดชีวิต ดังนั้น เราจึงต้อง มีความอดทน เพราะความอดทนเป็นเครื่องเผาผลาญทุกข์อย่างยิ่ง 2) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้จักว่า เป้าหมายที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์ คือ “การบรรลุนิพพาน” เพราะนิพพานเป็นบรมสุขอย่างยิ่ง เนื่องจากเป็นสภาวะที่ทําให้ รอดพ้นจากทุกข์ประจําชีวิต รอดพ้นอันตรายจากกฎแห่งกรรม รอดพ้นจากสภาพทําลายล้าง ของกฎไตรลักษณ์อย่างสมบูรณ์แบบ เพราะเหตุนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์จึงตรัส ตรงกันว่า “นิพพานนั้นเป็นเยี่ยม” 3) พระองค์ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า หนทางที่มุ่งไปสู่นิพพานนั้น มีเพียงสายเดียว และ บทที่ 5 แ น ว ท า ง ป ฏิบัติเพื่อการพ้นทุกข์ DOU 129