นิพพานเป็นอายตนะ DOU PD 004 คู่มือพุทธมามกะ หน้า 144
หน้าที่ 144 / 210

สรุปเนื้อหา

ปัญหาที่ใคร่จะพยายามตอบในตำรานี้ ก็คือว่า นิพพานแบบอภิปรัชญา มีอยู่หรือไม่ คําตอบที่ได้พบในพระไตรปิฎก ยอมรับว่ามี 6.2 นิพพานเป็นอายตนะอย่างหนึ่ง บางสำนักกำลังถูกโจมตีว่า บิดเบือนพระไตรปิฎก เพราะสอนว่า นิพพานเป็นอายตนะ อย่างหนึ่ง แล้วบัญญัติศัพท์ขึ้นใช้ว่า “อายตนนิพพาน” ความจริงพระพุทธพจน์ที่ว่า “นิพพาน มีอยู่จริง ในฐานะเป็นอายตนะอย่างหนึ่ง” ก็มีปรากฏอยู่ชัดเจนในพระไตรปิฎก มีข้อความว่า อตฺถิ ภิกฺขเว ตทายตน์ ฯลฯ แปลว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่ แต่ในนั้น ไม่มีดิน ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ ไม่มีลม ไม่ใช่ อากาสานัญจายตนะ ไม่ใช่วิญญาณัญจายตนะ ไม่ใช่อากิญจัญญายตนะ ไม่ใช่เนวสัญญานา สัญญายตนะ ไม่ใช่โลกนี้ ไม่ใช่โลกอื่น ไม่ใช่โลกทั้งสอง ไม่ใช่พระอาทิตย์ และพระจันทร์ เราไม่ กล่าวอายต

หัวข้อประเด็น

- นิพพานเป็นอายตนะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ปัญหาที่ใคร่จะพยายามตอบในตำรานี้ ก็คือว่า นิพพานแบบอภิปรัชญา มีอยู่หรือไม่ คําตอบที่ได้พบในพระไตรปิฎก ยอมรับว่ามี 6.2 นิพพานเป็นอายตนะอย่างหนึ่ง บางสำนักกำลังถูกโจมตีว่า บิดเบือนพระไตรปิฎก เพราะสอนว่า นิพพานเป็นอายตนะ อย่างหนึ่ง แล้วบัญญัติศัพท์ขึ้นใช้ว่า “อายตนนิพพาน” ความจริงพระพุทธพจน์ที่ว่า “นิพพาน มีอยู่จริง ในฐานะเป็นอายตนะอย่างหนึ่ง” ก็มีปรากฏอยู่ชัดเจนในพระไตรปิฎก มีข้อความว่า อตฺถิ ภิกฺขเว ตทายตน์ ฯลฯ แปลว่า 1 “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่ แต่ในนั้น ไม่มีดิน ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ ไม่มีลม ไม่ใช่ อากาสานัญจายตนะ ไม่ใช่วิญญาณัญจายตนะ ไม่ใช่อากิญจัญญายตนะ ไม่ใช่เนวสัญญานา สัญญายตนะ ไม่ใช่โลกนี้ ไม่ใช่โลกอื่น ไม่ใช่โลกทั้งสอง ไม่ใช่พระอาทิตย์ และพระจันทร์ เราไม่ กล่าวอายตนะนั้นเป็นการมา เป็นการไป เป็นสิ่งตั้งอยู่ เป็นการดับไป เป็นการเกิดขึ้น อายตนะ นั้นไม่มีที่ตั้ง ไม่หมุนไป ไม่มีอารมณ์ใด ๆ นี้แลคือที่สุดแห่งทุกข์” ในพระพุทธพจน์นี้ พระพุทธเจ้าทรงเรียกนิพพานว่า อายตนะ ซึ่งหมายถึงสิ่งรับรู้ก็ได้ สิ่งที่ถูกรับรู้ก็ได้ สิ่งรับรู้ท่านเรียกว่า อายตนะภายใน มี 6 อย่าง คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ส่วนสิ่งที่ถูกรับรู้ท่านเรียกว่า อายตนะภายนอก เช่น รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และมโนภาพ เป็นที่น่าสังเกตว่า เมื่อทรงยืนยันว่า อายตนะนั้นมีอยู่ แล้วก็ทรงปฏิเสธว่า อายตนะนั้น ไม่ใช่สิ่งนั้น ๆ ไม่ปรากฏว่า พระองค์พูดถึงอายตนะภายใน คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เลย คล้ายกับจะทรงบอกว่า อายตนะนั้นไม่ใช่อายตนะภายในใด ๆ ไม่ใช่สิ่งที่รับรู้ แต่ทรงปฏิเสธว่า อายตนะนั้น ไม่ใช่ธาตุทั้ง 4 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม ซึ่งเป็นอายตนะภายนอก ต่อจากนั้น ยังนำเอา สิ่งที่เป็นอายตนะภายนอกอื่น ๆ มาปฏิเสธอีก เช่น โลกนี้โลกอื่นไม่ใช่ทั้งสอง ไม่ใช่พระอาทิตย์ พระจันทร์ ตอนสุดท้ายทรงปฏิเสธกิริยาอาการทุกอย่างของอายตนะนั้น เช่น การมา การไป การ ตั้งอยู่ การดับ การเกิด แล้วทรงสรุปว่า อายตนะนั้นไม่มีที่ตั้ง ไม่ดำเนินไปและไม่มีอารมณ์ จาก การที่พระพุทธองค์ทรงเอ่ยถึงสิ่งที่ถูกรับรู้ต่าง ๆ เหล่านี้ แสดงว่า อายตนะนั้น เป็นอายตนะ ภายนอก นิพพานเป็นอายตนะภายนอก เป็นสิ่งที่สามารถรับรู้ได้ 1 2 มก, สุตฺตนฺตปิฏเก ขุททกนิกายสฺส อุทาน (สยามรฏฺฐสฺส เตปิฎก), (กรุงเทพฯ : มก, 2538), เล่ม 24 ข้อ 158 หน้า 206. มก, ปรมัตถทีปนี อรรถกถาขุททกนิกาย อุทาน, (กรุงเทพฯ : มก, 2543), เล่ม 44 ข้อ 158 หน้า 714. บทที่ 6 ปั ญ ห า เ รื่ อ ง น พ พาน DOU 143 ญหาเรื่อง หาเรื่อง บ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More