บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ : หน้า 52/210

สอนธรรมะให้เข้าถึงพระธรรมกายเป็นคนแรกจวบจนวาระสุดท้ายอย่างสมบูรณ์ที่สุด แม้แต่ ตอนที่คุณยายทองสุขป่วยหนักเป็นโรคมะเร็งที่มดลูกขั้นสุดท้าย มีอาการรุนแรงมาก คุณยายก็ คอยปรนนิบัติอย่างดี คอยให้ยา ทำความสะอาดเช็ดถูตัว ซักเสื้อผ้า ดูแลอยู่เช่นนี้ตลอดวัน ตลอดคืนจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ก็ได้จัดงานศพให้อย่างสมเกียรติ ก่อนที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ จะมรณภาพ ท่านเรียกประชุมลูกศิษย์ทั้งหมด ให้ทุก คนช่วยกันเผยแผ่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก เพราะสำคัญและมีประโยชน์มาก วิชชานี้จะช่วยคน ได้ทั้งโลก และสั่งไม่ให้คุณยายไปไหน ให้อยู่วัดปากน้ำฯ รอคอยผู้ที่จะมาสืบทอดวิชชาธรรมกาย ในวันข้างหน้าต่อไป ซึ่งต่อมาคุณยายก็ได้พบผู้สืบทอดคือพระราชภาวนาวิสุทธิ์ หลวงพ่อธัมมชโย (ไชยบูลย์ สุทธิผล) และหมู่คณะที่ได้มาร่วมกันสร้างวัดพระธรรมกายขึ้นมาได้ในที่สุด ต้นแบบพุทธมามกะ แม้คุณยายจะไม่รู้หนังสือ ไม่เคยศึกษาพระปริยัติธรรมเลย แต่น่าอัศจรรย์ค่าสอนทุก ถ้อยคารวมทั้งข้อวัตรปฏิบัติของท่านตลอดชีวิต ล้วนสอดคล้องกับพระธรรมคำสอนขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ปรากฏในพระไตรปิฎก เช่น คุณยายจะสอนบุคคลทุกระดับ ชนชั้นที่มีโอกาสพบกับท่านว่า 1. “ให้ละบาปอกุศล (ความชั่ว) ให้ทำแต่ความดี และทำใจให้ใส” ซึ่งตรงกับโอวาทที่ พระพุทธองค์ทรงประทานแก่พระอรหันตสาวกในวันมาฆบูชาที่เรียกว่า “โอวาทปาฏิโมกข์” ความว่า การไม่ทำบาปทั้งปวง การยังกุศลให้ถึงพร้อม การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว นี้เป็นคำ สอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย 2. “มนุษย์มีกรรมเป็นของตัว ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ความทุกข์ในปัจจุบันก็เพราะกรรม ไม่ดีในอดีต ไม่ว่าจะเป็นวันเวลาที่ผ่านมาในชาตินี้ หรือในอดีตชาติ ฉะนั้นต้องละชั่ว ให้รักษา ศีล 5 อย่างเคร่งครัด ให้ทำความดี เข้าวัดทำบุญทำทาน ฟังธรรมะ ฟังพระเทศน์ จะได้รู้จัก หนทางการสร้างความดีเยอะ ๆ และทุกวันก็ต้องสวดมนต์ นั่งธรรมะ ทำใจให้ใสสว่าง” ซึ่งก็ ตรงกับที่ปรากฏในบท “อภิณหปัจจเวกขณปาฐะ” ว่า เรามีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่ง 2 3 พระรังสฤษดิ์ อิทธิจินฺตโก, เกิดด้วยสองมือยาย, พิมพ์ครั้งที่ 1, (กรุงเทพ : พีวีพี ซับพลายส์, 2551), หน้า 303-315 มก, พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค, (กรุงเทพฯ : มก, 2553) เล่ม 45 หน้า 620 มก, ฐานสูตร, พระสุตตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจกนิบาต, (กรุงเทพฯ : มก, 2553) เล่ม 36 ข้อ 57 หน้า 138 บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ DOU 51