ข้อความต้นฉบับในหน้า
ประวัติชีวิต
2.4.1 พระเจ้าอโศกมหาราช
มีคำกล่าวว่า ในบรรดาพระนามของกษัตริย์นับได้เป็นจำนวนพันจำนวนหมื่น ซึ่งมี
ปรากฏอยู่อย่างดาษดื่นในข้อบันทึกทางประวัติศาสตร์ พระนามของพระเจ้าอโศกมหาราชส่อง
แสงเจิดจ้าและดูเหมือนจะมีส่องแสงอยู่เพียงพระนามเดียวเท่านั้น ด้วยความรุ่งโรจน์เช่นเดียว
กับดวงดาวอันสุกสกาวยิ่ง
พระเจ้าอโศกมหาราช แห่งราชวงศ์โมริยะ หรือเมารยะ เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
แห่งชมพูทวีป ผู้ครองนครปาฏลีบุตร ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าพินทุสารกับพระนาง
สิริธรรมา เมื่อพระชนมายุได้ 17 พรรษา ทรงเป็นอุปราชของพระเจ้าพินทุสาร เสด็จไปครอง
แคว้นอวันตี นครอุชเชนี ทรงเสกสมรสกับพระนางเวทีสามหาเทวี มีพระโอรสองค์แรกเมื่อ
พระชนมายุได้ 20 พรรษา คือ เจ้าชายมหินทกุมาร และมีพระราชธิดาองค์แรก คือ เจ้าหญิง-
สังฆมิตตา เมื่อพระชนมายุได้ 22 พรรษา พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดากับพระมเหสี
องค์อื่น ๆ รวมกันทั้งหมด 11 พระองค์
เมื่อพระราชบิดาคือพระเจ้าพินทุสาร ซึ่งขณะนั้นทรงมีพระราชโอรสถึง 101 พระองค์
เสด็จสวรรคต พระเจ้าอโศกมหาราชได้เสด็จกลับนครปาฏลีบุตร ทำสงครามชิงราชสมบัติโดย
ทรงสั่งให้สําเร็จโทษพระราชโอรสเหล่านั้นเสียทั้งหมด ยกไว้แต่เจ้าชายติสสกุมาร ผู้ร่วม
พระมารดาเดียวกันกับพระองค์ ขณะที่สั่งให้สำเร็จโทษนั้น พระองค์ยังมิได้ทรงอภิเษกเป็น
พระราชา ทรงครองราชย์อยู่ถึง 4 ปี จึงทรงถึงการอภิเษกเป็นเอกราชในชมพูทวีปทั้งสิ้น
เดิมพระเจ้าอโศกมหาราชถวายทานแก่พวกพราหมณ์ ตาปะขาว ปริพาชก และอาชีวก
ตามอย่างพระราชบิดา ต่อมาไม่ทรงพอพระทัยปฏิปทาของพวกนักบวชเหล่านั้น เนื่องจาก
ทรงทอดพระเนตรเห็นพวกนักบวชเหล่านั้นผู้กำลังบริโภคอาหารด้วยมารยาทที่เหินห่างจาก
ความสงบเรียบร้อย ไม่มีความสํารวมอินทรีย์ จึงไม่ทรงเลื่อมใส จนกระทั่งทรงพบสามเณรนิโครธ
ซึ่งเป็นพระราชภาคิไนยหรือหลานแท้ ๆ ของพระองค์เอง (คือ เป็นโอรสของเจ้าชายสุมนะ
องค์รัชทายาท พระเชษฐาที่พระองค์ได้ทรงปลิดพระชนมชีพเพื่อแย่งราชสมบัติ) มีกิริยา
มารยาทอันสง่างดงาม ก็เกิดความเลื่อมใส ทรงอาราธนาสามเณรนิโครธให้เข้ามาในพระราชฐาน
สามเณรนิโครธได้แสดงธรรมโปรดพระเจ้าอโศกมหาราช
หลังจากฟังธรรมแล้ว พระเจ้าอโศกมหาราชเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
บทที่ 2 ความรู้พื้นฐานเรื่อง พุทธมามกะ DOU 37
บ